thema:

Bloedje, een tekendagboek

16 juli 2013

16juli_1 16juli_2 16juli_3 16juli_4

Papier voor Bloedje afgemeten. 224 grams, 2 meter breed. Er wordt een kast voor ons getimmerd met een vertekend perspectief. In het midden is een rechthoekig, staand paneel, rondom zijn de panelen trapeziumvormig. Roosmarijn Schoonewelle maakt het linker- en onderpaneel; ik de panelen aan de bovenzijde en aan de rechterkant. Het centrale vlak doen we samen.

Ik heb de stofzuiger van huis gehaald om de vloer te zuigen en daarna gedweild. Daarna heb ik de nauwelijks te hanteren papiervlakten aan de wand genageld. Mijn lineaal van een meter schoot tekort voor de schuine lijnen, die ik uiteindelijk met draad heb getrokken. Kladjes gemaakt; het vertekende contour er grofweg op nagetekend.

Ik heb met Roosmarijn een globale afspraak over de inhoud van de panelen. De bovenste is gereserveerd voor hechting en verzorging van de wond, de rechterzijde voor het restant en litteken. Ik denk aan bruinig en paarsig met geel en oranje voor de hechting. En grauw, weggegumd grafiet voor het litteken, met wat roze en groen. Ben tevreden met het tweede kladje voor de hechting. De eerste schets voor het litteken is saai en plat, te hard ook. Nog geen suggestie van door tijd verbleekt en gepolijst versleten-zijn, van een dichtgegroeide of verzegelde bres.

21 juli

21juli_1 21juli_2 21juli_3 21juli_4

Proefjes genomen met mogelijke ondergrondmaterialen. Roze gesso met rood pigment (imitatie-vermiljoen, echte spul te duur); behangerslijm met pigment; bindolin met pigment; aquarelpotlood met Hema-lak, et cetera.

Ik heb niet eerder met gesso gewerkt. Het pigment is intens, al is het imitatie-kwaliteit. Het dekt volledig, vaagt de aanwezigheid van het papier in een klap weg, maakt het volkomen ondoorzichtig en vlak. Daar ben ik niet blij mee. Maar het is een ondergrond, dus mogelijk dat het uiteindelijk een mooie verzadiging geeft aan wat er overheen komt. Het idee van een doorwerkte tekening in lagen vind ik aantrekkelijk.

Ik maak een grotere schets van het hechtingspaneel op het plafond met grovere materialen en gebaren om te kijken hoe de compositie uitwerkt in een ruwere vorm. Erg lelijk.

De twee laatste schetsen naast elkaar bekeken. Ik vind de eerste in veel opzichten beter, de hechtdraden zijn er vinniger en weerbarstiger. Het oplichtende stukje oranje in de onderste kaderrand valt me nu pas op, het lijkt alsof de zere plek iets uitstraalt waardoor het kader opgloeit.

22 juli

22juli_1 22juli_2

Ik ga op zoek naar foto’s van littekens. De eerste schets van het litteken is niks. Hij puilt uit het kader en doet me denken aan een suffe tribal tekening. Stijl is lomp en gemakzuchtig. Ik vind de vreemde afmetingen van de tekeningen erg leuk, raak ook benieuwd hoe ze er klassiek plat op de muur opgehangen uit zullen zien, in plaats van in de driedimensionale kast.

Over de auteur:

Richtje Reinsma (1979) is kunstenaar en woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde aan de Rietveld Academie (BA) en het Sandberg Instituut (MA). Haar artikelen verschenen onder meer in Skrien, Mister Motley en Kunstbeeld. Haar beeldend werk was te zien in o.a. Mediamatic, Amsterdam; Onomatopee, Eindhoven en Museum Jan Cunen, Oss. Richtje is medeoprichter van en deelnemer aan de kunstenaarscollectieven Het Harde Potlood en De Parasiet. www.richtjereinsma.nl