inleiding

Alle resultaten voor inleiding

Uljana Wolf – grenshandel in taal

mei 21, 2013

Annelie David

Meer dan een jaar geleden is mijn dochter van Amsterdam naar Berlijn verhuisd. Tijdens mijn eerste bezoek aan haar kocht ik zoveel mogelijk bundels van de nieuwe generatie Duitse dichters, nieuwsgierig naar de poëzie in Duitsland anno nu. Ik ben altijd trots geweest op de plek die dichters in Duitsland innemen. Niet alleen worden ze gewaardeerd om wat ze doen maar op jonge leeftijd wordt je geleerd poëzie te lezen. Op de basisschool reciteerden we niet dichters als Annie M.G. Schmidt waar helemaal niets mis mee is, het is prachtige kinderpoëzie, maar Duitse kinderen lazen volwassen poëzie.  Als het lente wordt, zoemen nog steeds regels van Eduard Mörike door mijn hoofd. Wat dat betreft lijkt niets veranderd. Uljana Wolf (1979, Berlijn)  – twee generaties jonger dan ik – las in de derde klas Else Lasker-Schüler (1869 – 1945) een bevlogen lyrische, Joods-Duitse dichter – die Wolf haar hele dichtersleven is … lees meer →

Een zwart masker dat stilte droomt. Over Kamau Brathwaites Masks

januari 18, 2013

Laurens Ham

Kamau Brathwaite (1930) behoort, met zijn generatiegenoten V.S. Naipaul en Derek Walcott, tot de belangrijkste twintigste-eeuwse Caribische auteurs. Maar zijn werk is, anders dan dat van Nobelprijswinnaars Naipaul en Walcott, nauwelijks in het Nederlands vertaald. Alleen bij Poetry International was tweemaal (in 1975 en 1999) aandacht voor zijn poëzie. Voor Terras vertaalt Robert Dorsman nu een aantal fragmenten uit een van zijn vroege bundels, Masks (1968): twee delen uit het lange ‘De nieuwe schepen’ en het gedicht ‘Korabra’. Lawson Edward Brathwaite – sinds 1971 gebruikt hij de Keniaanse voornaam Kamau – werd geboren op het Antilliaanse eiland Barbados. In 1949 reisde hij na het winnen van een studiebeurs naar Engeland, waar hij Engels en geschiedenis studeerde aan Cambridge University. In de loop van de decennia zou hij zich tot een belangrijk wetenschapper ontwikkelen op het gebied van Caribische literatuur, cultuur en geschiedenis. Hij is tegenwoordig hoogleraar vergelijkende literatuurwetenschappen aan New … lees meer →

Kever of kakkerlak. Over ‘Gregor’ van Quim Monzó

december 28, 2012

Frans Oosterholt

Quim Monzó (Barcelona, 1952) heeft romans, verhalen en artikelen gepubliceerd. Zijn werk is in meer dan twintig talen vertaald. In 1997 verscheen bij Meulenhoff zijn roman De omvang van de ramp. ‘Gregor’ is een verhaal uit de bundel Guadalajara (1996).   Aanvankelijk vertaalde ik eerste zin van het verhaal zo: ‘Toen de kever op een ochtend het nimfstadium verliet, ontdekte hij dat hij in een dikke jongen was veranderd.’ In het Catalaanse origineel staat er escarabat, wat zowel kever als kakkerlak kan betekenen. Volgens Nabokov was het monsterachtige ongedierte in ‘De gedaanteverwisseling’ van Kafka geen kakkerlak, zoals velen abusievelijk meenden, maar een kever, en had Gregor zelfs – onhandig, maar toch – het raam uit kunnen vliegen. En Nabokov had er verstand van. Geen kakkerlak dus, maar een kever. Toen ik de vertaling af had, begon ik te twijfelen. Noem je een babykever wel een nimf? In een Wikipedia-artikel over … lees meer →

Met en tegen ‘het masker van woorden’. De antikoloniale poëtica van Aimé Césaire

december 24, 2012

Piet Devos

In de loop van de twintigste eeuw hebben talloze schrijvers gepoogd literatuur met politiek te vermengen, maar weinigen hebben deze gevaarlijke cocktail zo succesvol weten te bereiden als de Martinikaan Aimé Césaire (1913-2008). Gedurende bijna 75 jaar was hij een van de belangrijkste woordvoerders van het antikolonialisme, zowel in de Franstalige wereld als daarbuiten. Terwijl hij in zijn poëzie naar een passende stem zocht voor de inheemse identiteit van Martinique, hielp hij met zijn politieke pamfletten en activisme het dekolonisatieproces feitelijk vormgeven op het Caribische eiland. Césaire was opgegroeid op Martinique, toen het nog een volwaardige kolonie van Frankrijk was en de autochtone bevolking nauwelijks perspectief op zelfontplooiiing werd geboden. Vanwege zijn uitzonderlijke begaafdheid genoot Césaire echter begin jaren ‘30 het voorrecht om aan de prestigieuze École Normale Supérieure in Parijs te gaan studeren. In de Franse hoofdstad vervulde hij algauw een voortrekkersrol binnen de elite van zwarte studenten, die … lees meer →