thema:

Germain in de metro

Vertaling:

Soms stel ik me voor hoe mijn leven zou zijn zonder de metro. De hel op aarde, ik zou er alleen maar kunnen kijken hoe de wereld om me heen leeft, zonder ooit mee te kunnen doen. Die ritjes zijn waarschijnlijk het enige wat me ervan weerhoudt de Seine in te springen als ik weer eens zo erg stotter dat zelfs mijn eigen zus me niet begrijpt.

Hier, en hier alleen ben ik op mijn plek en zijn jullie de indringers. Ik zie jullie, kijk naar jullie, en ik weet wie jullie zijn. Ik ken jullie namen, beroepen en leeftijden niet, maar ik weet gelijk wie van jullie ik haat. De oude vrouw voor me met haar Chaneltas dicht tegen zich aangedrukt, die met een angstige blik alle passagiers aanstaart die te donker zijn naar haar mening. Het sukkeltje dat een veel te grote koptelefoon heeft voor zijn hoofd, en zo de hele wagon laat meegenieten van de laatste verschrikking van Tryo. De dertiger in pak met zijn schoudertas waarop de naam van een bank staat, hij gaat naar huis na het verkopen van een of andere malafide belegging aan een gepensioneerde die er een mensenleven aan spaargeld door gaat verliezen.

Ik zie ook mezelf zitten, geërgerd en alleen op mijn appelgroene klapstoeltje, en ik weet dat ik niet echt meer waard ben dan jullie. Maar ook niet minder, en jullie hoeven de naam van de film niet op een stukje papier te schrijven om een bioscoopkaartje te kopen. Ik probeer gewoon op mijn bescheiden niveau iets wat lijkt op rechtvaardigheid te herstellen.

Dus laat ik jullie boeten, ik trap op de tenen van de een en ik loop de ander omver, al die passagiers die zich niet bewust zijn van hun geluk en mensen lastigvallen die gewoon rustig van hun werk naar huis willen gaan. Als iemand me doorheeft speel ik degene die niet oplet, die normaal niet de metro neemt. Een hele kunst, verfijnd door de jaren heen, de enige uitlaatklep voor de woede waar ik me niet op een andere manier van kan ontdoen.

Uit: Germain dans le métro. Parijs: JC Lattès, 2014.

Dit fragment is opgenomen in de portfolio …een explosie kan zo fraai zijn.

Publicaties Dominique de Vet
Schmitt, Chloé. 2014. ‘Les affreux,’ web­publicatie voor ‘The Chronicles’ van het Crossing Border festival (Parijs: Albin Michel, 2012).

Contact
dominique.devet@gmail.com

Over de auteur:

Vincent Maston (1978) studeerde informatica, maar ging na zijn studie een creatiever pad op. Toen zijn carrière als rockster niet het beoogde succes had, besloot hij aan een schrijfwedstrijd mee te doen. Helaas won hij niet, maar zijn verhaal over een groep vrienden die de metro terroriseren trok toch de aandacht van uitgeverijen. Zijn interesse in muziek vormt, net als bij hoofdpersoon Germain, de rode draad in zijn leven. Op zijn Facebookpagina geeft hij elke week muziektips, daarnaast onderhoudt hij actief contact met zijn lezers door middel van zijn blog souslaneige.fr.

Over de vertaler:

Dominique de Vet (1990) droomde er vroeger van om alle talen van de wereld te leren. Nadat ze erachter kwam dat haar jeugddroom niet helemaal realistisch was, heeft ze zich gericht op het Frans. Door eerst de bachelor Taalwetenschap te volgen en zich te verdiepen in de onderliggende structuur van talen, kijkt ze nu met een andere blik naar teksten. Dominique liep stage bij Filter, tijdschrift over vertalen, waar ze inzicht kreeg in het literaire vertaalveld, en deed daarna ervaring op met redactiewerk bij Uitgeverij Wereldbibliotheek. Ze vertaalde voor ‘The Chronicles’ en redigeert momenteel scripties en ondertitelt Franse interviews voor de VPRO. Daarnaast is ze toch begonnen met het najagen van haar droom door in haar vrije tijd Russisch te leren.