thema:

IK STA OVEREIND

Vertaling:

Mauricette op de fiets

Op weg in de avondschemer tussen Haveskerke en Gaverbeke.
Trapt door nevelslierten ademhaling van het moeras.
Handen geklemd om handgrepen van petroleumblauw plastic.
Door kuitspierkracht besturen de hersenen de trappers crank-
set ketting tanden van de vrijloop naaf velg en band.

Het rubber zoemzoemt over het geribbelde dynamowieltje.
Ssuissssgespin mechanisch product van menselijke energie
Geel licht voor klein rood flikkerend puntje achter.
Het hardleren zadel ingepakt in een geruite theedoek
vastgeknoopt onder de veren om gemakkelijker te zitten.

Aan de zoom van de rok schampen ronde knieën boven het frame.
Het geheel van bewegingen van de tweelingkuitspieren produceert
vervoersveiligheid rendementsefficiëntie verplaatsverlichting.
Lichtsnelheid in het kwadraat vermenigvuldigd met lichaamsgewicht.
Licht verplaatst zich versnelt vertraagt tegelijk met de fiets.

Gele bundel danst in de berm van de weg doorboort scheurt
aan stukken onthulkleurt de grijze plassen mist.
De door de maan geworpen dansende schaduw beult zich af om
het wiel bij te houden rijdt geruisloos over de diepe sloten.
Reukloze koelte op de huid geen spat op de borden van de fiets.

Op de houten brug opeens ineens alles hikt alles
alles alalalles hortstootstoot ramramhobbelt fiefiets
rereflector kuikuitenten neuneuspupupuntje van Mauricette
In het invallende duister de schimmen van koeien en kalveren weg-
gedoken in het hoge gras van de nieuwe weide herkauwend.

Daar is de maan diep in het water als je over de reling kijkt.
Geruisloze vlucht van een uil met een pakje ingewanden in zijn bek.
Vlugge ril-kippenvel-ling enkels breien de af te leggen weg.
Mauricette gevangen in de lange-afstandskoplampen met
het geraas van de vrachtwagen die op het rode lichtje afstormt.

Reuzeklap van de achter het monster opgehoopte wind en bbwahh
wolk verbrande diesel diep in de neusgaten ingeademd verstoven.
Fietslijf wankelend om evenwicht en regelmaat terug te vinden.
Oor gespitst ketting en kogellager wegdek onder de wielen.

Aan weerskanten van de fiets huizen ramen blauw uitgeslagen door de tele-
visieziekte ongeneeslijke alzheimerkanker van kindertijd tot dood.
Tot de volgende ochtend geparkeerde auto’s worden gefilmd
dunne sluier condens en chemische moleculen koolstof en lood.
Met stilstaande fiets is het asfalt een wereldwijd tapijt.

Staand op de trappers haren waaiend in de bries bij zonsopgang
als de nacht valt in de zon onderweg eindeloos richting hierdaar-
heen recht voorachteruit in het rond in een kring alaltijd op-de-
weg lucht van zweet geur van ether eindeloze terugweg terugkeer
naar jezelf eeuwig op drift tegen de keer in onderweg gew-red-no…

 

Uit: Lucien Suel, Je suis debout, La Table Ronde 2014.

Over de auteur:

Lucien Suel (1948) is een dichter/schrijver/vertaler/tekenaar uit Frans Vlaanderen. Punk, dada en Beat Generation beïnvloeden zijn werk, onder meer in poëtische performances met muzikale begeleiding. In zijn poëzie experimenteert hij veel met vormbeperkingen. Lucien Suel heeft ook drie prozaboeken gepubliceerd, waaronder Mort d’un jardinier (La table ronde, 2008), waaruit Terras #1 een fragment publiceerde, en La patience de Mauricette (La table ronde, 2009). In 2014 verscheen bij dezelfde uitgeverij de verzamelbundel Je suis debout.

Over de vertaler:

Kim Andringa (1977) studeerde Frans en vergelijkende literatuurwetenschap. Ze is literair vertaler uit en naar het Frans, redactielid van Terras en universitair docent vertalen aan de universiteit van Luik.