thema:

Leven op de ingraving

Vertaling:

***

Snowden is lang al dood

De vroegere North Road Street in Elizabeth City, tegenover het voorm. Albemarle Hospital

waarin hij op 21 juni 1983 om 4:42 ’s ochtends geboren werd

op een zomerse dag van het jaar

18342

De servers van de Guardian

 

staan in de Londense zomer van het jaar ’13, maar kunnen mobiel overal worden opgeroepen,

ook voor een goed geconserveerd exemplaar van een Hollerith-

volkstellingsmachine,

no?

Op Heathrow wordt door klootzakken dat onderzocht wat ik

David Miranda’s verzameling edelstenen

noem. De gekristalliseerde robijn. De uitgedroogde opaal.

De harsige barnsteen.

De gebrande agaat.

De foto van een Miranda-geheugenkaart en de foto van een Hollerith-ponskaart liggen naast elkaar

op de desktop.

‘Wat is Snowdens input in de aarde?’

‘Je hebt noösfeer’

als iemand een open pak vruchtensap in de afvoerlucht van de servers heeft laten staan

stinkt het naar bedorven sap

De concrete leessituatie vergaat en daarmee de kans

het geheim te bewaren,

te leaken. De situatie sterft met u,

lezex

 

Want met U sterft, dunkt me, de reden van de geheimhouding

de lieve aard’ is de

reden van het geheim

want er is geen leak van de

lieve aard’

 

 

 

***

Heb je het over Witte Donderdag, te weten een 13e april 1525, en de boerenopstand

in Halbstedt, dan heb je ’t automatisch over de Boerenoorlogen

in Obersdorf, en dat de mijnwerkers in opstand kwamen in Stetten, vleugel 1,

wolfraam en koper, de een of andere

bullshit

Ze blazen batterijen van vacuümbuizen uit de rots.

Ze openen mijngangen waar nog talloze klikkende lichtschakelaars zijn, samen

met adres- en databussen.

Orgie.

Ze plunderen gewoon de insluitsels van motherboards en al verkwartste harddisks

de enorme metalen lijsten van mainframes, met pijl en boog,

indianenveren

daarin

De paarden  aan de windas doen ‘Gaan’ bij één slag,

‘Stop’ bij twee slagen,

‘Weer aan’ bij drie op de

gong bij de ingang van de schacht

opdat de mand met spullen boven de nederzetting, de ronde hutten in gaat komt

waar de hele zooi weer uit elkaar gehaald, opengevijld en gesorteerd wordt en stoffen als goud

zilver en palladium met koningswater en salpeterzuur

in een staat van dilutie gebracht kunnen worden

de complete dag dus

De complete dag van gisteren in het stratum van de NSA Mission Data Repository, Camp

Williams, Bluffdale

UTAH

heel dicht aan tegen de Perm-Triasgrens

 

***

 

 

Dear Ermine St.,

 

hem betreden via grote brokken basaltlava,

 

een laag fijn

 

cement van stuk gestoten kleischerven en kalk, dan bouwpuin of cement

 

van natuursteen, dan handgrote stenen,

 

het kerkhof van Spitalfields,

 

met elkaar lachen,

 

een hand op elkaars schouder,

 

elkaar bij de hand houden.

 

de grote gouden letters van de

 

Geological Society

 

in het burlington house,

 

piccadilly,

 

in de londense avondzon.

 

een auto van Google Earth

 

rijdt er met volgebouwd imperiaal langs

 

de verse geurige, opgeworpen aarde, zonsopgang,

 

de glanzende doodskist

 

waarop de schaduwen van de bladeren spelen,

 

een vrolijk geflakker en geschitter, de wapperende linten,

 

de glans in het rosbruine haar

 

daar is een druipsteengrot

 

die met onvoorstelbare kleurenlust een hele zee

 

van druppeltjes met prisma’s bekranst, en uit bonte dampen rijst daaruit op

 

in deze lente

 

een regenboog boven stalagmieten.

 

 

 

***

 

 

Hierbij verklaar ik na rijp beraad dat dit altijd alleen maar in jouw

 

tegenwoordigheid gelezen kan worden, op de dag

 

na het ophouden van het ontbreken kunnen van ondergetekende m/v

 

100.000 in het jaar 1989

 

7340 tijdens mijn rit van Essen naar vliegveld Keulen/Bonn in april ’85

 

9000 in de tweede EExai”-oorlog

 

mijn rit van rüsselsheim naar osnabrück in oktober ’84.

 

daar stapte ik uit en plukte in de berm een paar jasmijnbloemen, wat hertshooi.

 

88.000 in het jaar 1986.

 

36 voor de zuigelingen-stuff. 75.000 voor medicijnen,

 

70.0000 voor de grote prijs in chemie

 

3%

 

78.000 dagelijks

 

in april ’87 op een parkeerplaats bij schaffhausen.

 

de vulpen glijdt vlot over het blad.

 

Mijn ritten

 

van Elbstedt naar Osnabrück in de maanden na Tsjernobyl

 

Het pompstation van Laimont in de Engadin, waar het water omhoog gepompt wordt om

 

potentiële energie op te slaan.

 

Afgevroren sneeuw, Smerige gletsjersneeuw.

 

72.000 in de derde EExai””-oorlog

 

72.000 voor de tweede EExai””-oorlog

 

Securitate

 

Dignitas

 

we beleefden

 

opgewekte dagen en uren,

 

plukten een bosje rozemarijn, kamillebloemen, dragon,

 

langgras, klaver, ooievaarsbek, dat

 

vormde al bijna een heel

 

boeket na het ophouden van het evt. Ontbreken

 

van Securitate, geneeskrachtige planten, na het ophouden van het ontbreken kunnen van Dignitas, De

 

schriftelijke ondertekening

 

 

 

***

 

 

kleding is van groot nut omdat ze heel zacht rechtgetrokken en

 

afgeschud kan worden om aarde te verwijderen.

 

ze beschermt het lichaam tegen het plamuurmes. bij vrij liggende handen of voeten

 

moeten deze in kunststofzakken ingepakt worden om

 

er zeker van te zijn dat niet een vinger- of teenkootje verloren

 

gaat van het bijna

 

complete kinderskelet waar

 

de met een stomp voorwerp verbrijzelde

 

eekhoorntjesschedel

 

bij hoorde, het forse sleutelbeenbot van een Australopithecus, zijn verwonde

 

lange botten

 

waaraan de zakken vastgebonden zaten

 

Etc.

 

de aarde kan nu voorzichtig verwijderd worden

 

om zichtbaar te maken dat alle fragmenten in het graf van codes voorzien zijn; volgens één

 

catalogeersysteem

 

De ruimtelijke constellatie van de fragmenten

 

in het massagraf lijkt op

 

de internationale constellatie ervan, hoe ze boven

 

en naast elkaar

 

in tassen en kisten over de rekken verdeeld

 

in de veilige, gekoelde magazijnruimtes van het Sejkovaca Identification center

 

in Sanski Most, Bosnië

 

liggen

 

in de verduisterde kelder van mijn plaatselijke natuurkundemuseum

 

van de Archeologische Collectie van het

 

Smithsonian

 

Eekhoorntjesschedel

 

De gearceerde internationale ribbogen, teer gefossiliseerde

 

varens overwoekeren het opgravingsterrein

 

Internationaal fantasieskelet!

 

daar ligt een lineaal

 

Maar wie daar tegenwoordig wonen

 

moeten dagelijks tegen de prehistorische genocide protesteren, diep beneden

 

in zichzelf een affect ten gehore brengen dat

 

De tijdelijke grenzen van hun eigen levenssfeer voor hen

 

bevestigt!

Over de auteur:

Daniel Falb (1977), dichter, woont en werkt in Berlijn. Recente publicaties: 'Helm van Phlox', 2011, 'bancor', 2009 en 'die räumung dieser parks', 2003. Falb won in 2009 de 'Literaturpreis Prenzlauer Berg' en in 2005 ontving hij de debuut prijs voor poezie van 'des Literarischen Colloquiums Berlin'.

Over de vertaler:

Ton Naaijkens (1953) is vertaler, essayist, redacteur van de tijdschriften Filter en Terras en hoogleraar Duitse literatuur en vertalen aan de Universiteit Utrecht. Hij vertaalde werk van Robert Musil, Paul Celan en Ernst Meister. In 2016 verscheen zijn vertaling van de bundel Chicxulub Paem van Daniel Falb.