thema:

Lichamelijk meedenken

Lek

Iedereen heeft een lichaam. Of andersom. Alle lichamen bezitten iemand.

In ieder lichaam heerst duisternis. Alleen aan de randen, waar de scheiding is tussen lucht en huid, kan je van buitenaf iets van de onderhuidse situatie ontwaren. Een gevorkte ader kruist een ander bloedvat aan de onderkant van de pols. Waar ze aan de oppervlakte komen bobbelt het vel groenig op. Daar kan het gemakkelijkst een lek ontstaan.

Wie niet tegen bloed kan, kan het beste steun zoeken bij dingen die niet lek kunnen. Een raam of een schilderij, een tapijt of een plafond. Iets om te analyseren, waar iets aan te tellen valt. Hoeveel gaatjes zijn er in de panelen geperforeerd. Hoeveel voegen kruisen het vlak. Hoe zou dat materiaal aanvoelen. Hoe lang bevindt het zich daar al. In wat voor conditie verkeert het.

Denkbeeldige lijnen bewegen vanuit de constructies van de dingen door je lichaam heen de oneindige ruimte in. Als je de oneindige ruimte rond je lichaam voelt en je je er in gedachten in laat uitvloeien, groeit ook de ruimte in je cellen. Je vouwt uit, ontkreukelt en ontspant.

Dan zijn er de andere lichamen. Zoveel zijn het er. Zoveel zijn het er geweest, zoveel zijn er op komst. Ze bestaan in verschillende tijden en op uiteenlopende plaatsen. Allemaal hetzelfde, allemaal anders. Als je je ogen sluit ben je binnen, maar je ziet niets. Hoogstens wat buitenlicht dat door je oogleden heen je pupil in lekt.

De dingen zijn gelijktijdig groot en klein. Heel veel kleine dingen vormen samen iets groots. Heel grote dingen brengen samen iets nog groters voort, maar bestaan nog steeds uit hele kleine dingen. De grote en de kleine dingen passen in elkaar alsof ze niet anders kunnen. De lichamen horen bij de dingen zonder ze te kennen.


Dit is de zesde en laatste bijdrage van Richtje Reinsma in de reeks Lichamelijk meedenken. Zie ook ‘Weg’‘Stuk’‘Naaldjes’‘Het voorbeeldlichaam’ en ‘Het lichaam tussen de dingen’.

Over de auteur:

Richtje Reinsma (1979) is kunstenaar en woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde aan de Rietveld Academie (BA) en het Sandberg Instituut (MA). Haar artikelen verschenen onder meer in Skrien, Mister Motley en Kunstbeeld. Haar beeldend werk was te zien in o.a. Mediamatic, Amsterdam; Onomatopee, Eindhoven en Museum Jan Cunen, Oss. Richtje is medeoprichter van en deelnemer aan de kunstenaarscollectieven Het Harde Potlood en De Parasiet. www.richtjereinsma.nl