thema:

Lila

Vertaling:

Ik heb in de twintig jaar dat ik in Chicago woon vaak aan haar gedacht, zoals we allemaal doen met vrienden die een tijdje allesbepalend zijn in ons leven maar er dan, om wat voor reden dan ook, compleet uit verdwijnen. Maar in al die jaren was het nooit bij me opgekomen dat ze ouder zou zijn geworden. In mijn hoofd was ze in perfecte conditie bewaard gebleven, voor eeuwig zestien en bruisend van leven ondanks alle narigheid die haar was overkomen, ondanks alles toch nog in staat om te dromen, ondanks alles vol vertrouwen dat ze betere tijden zou kennen. Ik was altijd het gezicht voor me blijven zien dat ik ooit tussen mijn handen hield, kuste en uit mijn hoofd had kunnen natekenen als ik ook maar een greintje talent voor tekenen had gehad. De Lila die als een vliegtuig rondjes door mijn kamer danste, bijna stikkend van de lach, terwijl de Stones met enorm gekraak uit de boxen van mijn aftandse draaitafel schalden, de Lila die languit naast me op de vloer kwam liggen om een stripboek of een van mijn stokoude, geërfde science-fictionboekjes te lezen en om soms, met haar ogen dicht om me niet aan te hoeven kijken, haar diepste geheimen bij me uit te storten. […]

Ik heb duizend herinneringen aan haar, sommige hartverscheurend mooi, andere alleen maar hartverscheurend. Maar eentje is sterker dan alle andere: een vroege juni-avond vlak nadat we allebei zeventien waren geworden. […] Ook als we verder alles kwijt zijn, hebben we altijd onze herinneringen nog. Ieder detail van die avond staat op mijn netvlies gebrand, zoals ze daar naast me zat in het zachte zand, met onze broodjes en hoe we om beurten slokjes thee namen uit de dop van de thermoskan. […]

Toen de broodjes op waren zoenden we voor het eerst, als je de bedongen kus niet meetelt die ik haar moest geven toen we tien waren, wat toen best een eerlijke ruil leek voor een paar van haar gespikkelde knikkers. Dit was anders.

 

Uit: The Things We Lose, The Things We Leave Behind. Dublin: New Island Books, 2013.Deze publicatie is opgenomen in de bundel …een explosie kan zo fraai zijn

Publicaties Lette Vos
Baume, Sara. 2015. Diverse blogs, webpublicatie voor ‘The Chronicles Live’ van het Crossing Border festival.
Diverse vertalingen voor Filter, Tijdschrift over vertalen. 2014-2015.
Fagan, Jenni. 2015. ‘Zefier’, web­publicatie voor ‘The Chronicles’ van het Crossing Border festival (Granta, 2013).
Hasson, Gill. 2015. Mindfulness Pocketboek. Culemborg: Uitgeverij AnderZ (New York: John Wiley & Sons, 2015).
Hemingway, Ernest. 2014. ‘Geef je de postbode altijd fooi?’, in: Hemingway, een mekka voor veinzers en andere verhalen, columns en essays. Utrecht: Het Literatuurhuis (The Toronto Daily Star, 1922).
Jonevs, Janis. 2015. ‘Oblaine’, in: nY, tijdschrift voor literatuur, kritiek & amusement. #26 (Mansards, 2013).
Visser, Cor. (verwacht) Dagboekfragmenten. (NL-EN). Particulier project.

Contact
A.S.Vos@uu.nl

Over de auteur:

Billy O’Callaghan (1974) werd geboren in Cork, Ierland en is een gevierd schrijver van kort proza. Naast publicaties in literaire tijdschriften over de hele wereld zijn drie bundels van zijn werk uitgegeven: In Exile (2008), In Too Deep (2009), beide bij Mercier Press, en The Things We Lose, The Things We Leave Behind (2013) bij New Island Press. Voor de laatste ontving hij de Irish Book Award voor Short Story of the Year. In 2014 verscheen een bundel literatuurwetenschappelijke essays van zijn hand als onderdeel van de Occasional Series van Cork City Library.

Over de vertaler:

Lette Vos (1992) studeerde Engelse Taal en Cultuur in Utrecht en Manchester en is junior-docent Vertalen en vertaalwetenschap bij de Universiteit Utrecht en literair vertaler. Haar vertalingen verschenen onder andere in Filter, tijdschrift over vertalen en nY. Bij Uitgeverij Anderz verscheen in 2015 haar vertaling van Mindfulness Pocketboek. In 2014 mocht ze van het Nederlands Letterenfonds de Talentbeurs Literair Vertalen in ontvangst nemen. Lette is tevens bezig met een Bacheloropleiding Klassieke zang aan het Utrechts Conservatorium. Zij treedt regelmatig op als solist of in koorverband, meest recentelijk in een hoofdrol van een conservatoriumproductie van Les Indes Galantes (Rameau) en een stageproject bij het Groot Omroepkoor. Lette vertaalde voor ‘The Chronicles Live’ en werkte in 2015 samen met de Ierse Sara Baume (auteur van Stommelen stampen slaan, Querido, 2015) tijdens het Crossing Border festival. Hierdoor ontwikkelde Lette een lichte obsessie met Iers-Engelse literatuur.