thema:

OmaNegentien

Vertaling:

Door de explosie ontwaakten zelfs de vogels die in de bomen in slaap waren
gevallen en de lome vissen in de zee; er ontsprongen kleuren van een nog nooit
eerder vertoond carnaval, geel vermengd met rood vermomde zich als oranje
in een blauwig groen, fonkelingen imiteerden de kracht van de sterren die in de
hemel liggen en het oorlogsachtige lawaai van MiG-vliegtuigen. Het was immers
een schitterende explosie die voortduurde in het gerommel van de prachtige
kleuren die onze ogen zagen om het nooit meer te vergeten.

Wij, de kinderen, bleven kijken hoe de lucht zich vulde met brandende wonderen,
alsof alle regenbogen van de wereld kwamen aangesneld om het glas te
heffen in het plafond van onze donkere stad Luanda.

Een explosie kon zo fraai zijn, onze open monden aanschouwden een stilte
van mensen en daar vlakbij een getekend geluid, ter hoogte van alle vogels die
die avond leerden dat de wereld een heel vreemde plek was, met mensen van
verschillende nationaliteiten, en dat in Luanda werkelijk alles plotseling kon
gebeuren.

Het was in PraiaDoBispo, op het plein waar de benzinepomp lag, vlakbij de
ingang van het beroemde Mausoleum.

Door het zo lang kijken naar de kleuren in de verlichte hemel met vliegende
geluiden merkten maar weinigen dat het enorme bouwwerk, dat de ouderen
omschreven als verticaal, hoog en raketachtig, dat bouwwerk van zo veel stoffig
stucwerk en duizend vermoeide werkers, was begonnen niet langer te bestaan
en slechts een grijze stof overbleef die er erg lang over deed om te dalen.

Alles gebeurde heel dicht bij het huis van mijn OmaAgnette, in PraiaDoBispo
beter bekend als OmaNegentien.

Het was in een tijd die de oudsten vroeger noemden.

Uit: AvóDezanove e o segredo do soviético. Lissabon: Caminho, 2008, 9-10.Publicaties Anne Lopes Michielsen
Agualusa, José Eduardo. 2015. ‘Herkomst doet er niet meer toe’ & ‘Rond de wereld in een lift,’ in: Terras #08. Amsterdam: Stichting Perdu (Lissabon: Editorial Caminho, 1999).
Barbara, Vanessa. 2014. Fragment uit Noites de Alface, webpublicatie voor ‘The Chronicles’ van het Crossing Border festival (Rio de Janeiro: Alfaguara, 2013).
Ondjaki. 2015. ‘De komst,’ webpublicatie voor Zuca Magazine (Lissabon: Editorial Caminho, 2002).Contact
contact@annelopesmichielsen.nl
www.annelopesmichielsen.nl

Over de auteur:

Ondjaki (Luanda, 1977), pseudoniem van Ndalu de Almeida, is schrijver, dichter, film-, theater- en documentairemaker. Na een studie sociologie aan de universiteit van Lissabon debuteerde hij in 2000 met de poëziebundel Actu Sanguíneu. Ondjaki woont momenteel in Rio de Janeiro, Brazilië, maar zijn Angolese roots blijven een grote rol spelen in zijn werk. De haast magische gebeurtenissen, de herkenbare orale traditie en zijn interpunctie en hoofdlettergebruik kenmerken de auteur het meest. In korte tijd is Ondjaki onderscheiden met verschillende literaire prijzen waaronder de Braziliaanse Jabuti-prijs voor AvóDezanove e o segredo do soviético (‘OmaNegentien en het geheim van de Sovjet’) in 2010 en de José Saramago-prijs in 2013 voor Os transparentes (‘De doorzichtigen’).

Over de vertaler:

Anne Lopes Michielsen (1989) heeft in Utrecht, Amsterdam en Coimbra (Portugal) Kunstgeschiedenis en Portugees gestudeerd. Liefde voor talen en culturen is haar met een Portugese en Nederlandse paplepel ingegoten met als gevolg een alsmaar groeiende passie voor het literair vertalen. Met name het magisch realisme en bijzonder taalgebruik hebben haar belangstelling. In 2014 mocht Anne een Talentbeurs van het Nederlands Letterenfonds in ontvangst nemen. Ze heeft in datzelfde jaar Os Traidores opgericht: een maandelijkse werkgroep voor beginnend literair vertalers Portugees-Nederlands. Anne wil ze zich onder andere inzetten voor de verspreiding van Portugeestalige literatuur in vertaling en hoopt auteurs uit dit wijde taalgebied ook hier een stem te kunnen geven.