thema:

Lichamelijk meedenken

Stuk

Er was niets aan het lichaam te zien als het aangekleed was, maar er ontbrak een been. Oorspronkelijk was het been er wel geweest. Op een dag moest het eraf.

Het lichaam knoopte een relatie aan met een ander lichaam, dat het aanried om een cursus te volgen om het leven met één been te leren accepteren. Op de cursus werd verteld dat lichamen die incompleet geboren zijn hun aanvullende ledemaat voor ze gaan slapen afleggen alsof het een kledingstuk is. Ze trekken hun kunstbeen uit met de sok en de schoen er nog aan. Lichamen die een ledemaat verliezen, daarentegen, en een nieuw lichaamsdeel krijgen aangemeten, behandelen hun prothese als een eigen lichaamsdeel. Ze trekken beide schoenen en sokken uit. Eerst die van de echte voet, dan die van de kunstvoet. Pas op het allerlaatst leggen ze het been zelf af.


Dit is de tweede bijdrage van Richtje Reinsma in de reeks Lichamelijk meedenken. Zie ook ‘Weg’‘Naaldjes’‘Het voorbeeldlichaam’‘Het lichaam tussen de dingen’ en ‘Lek’

Over de auteur:

Richtje Reinsma (1979) is kunstenaar en woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde aan de Rietveld Academie (BA) en het Sandberg Instituut (MA). Haar artikelen verschenen onder meer in Skrien, Mister Motley en Kunstbeeld. Haar beeldend werk was te zien in o.a. Mediamatic, Amsterdam; Onomatopee, Eindhoven en Museum Jan Cunen, Oss. Richtje is medeoprichter van en deelnemer aan de kunstenaarscollectieven Het Harde Potlood en De Parasiet. www.richtjereinsma.nl