Frans

Alle resultaten voor Frans

Nummers die we kennen

april 2, 2013

Jan Baeke

in memoriam en naar Christophe Tarkos     Er zijn overal nummers. Er zijn nummers op straat. In telefoons zitten nummers. Ontelbaar veel nummers vind je overal. Er zijn nummers die we kennen. Overal kennen we nummers. Er zijn nummers die we kennen en mensen die die nummers gebruiken. We gebruiken de nummers. Nummers zijn vaak goede nummers. Andere nummers niet. In alle goede nummers zitten cijfers die we kennen. En achter de nummers zitten namen. Er zijn overal nummers, meer nog dan namen. En ook namen zijn nummers. Nummers kennen we. Nummers bellen ons. We bellen terug, we bellen niet terug. Nummers die we kunnen bellen zijn niet zo groot. Grote nummers kunnen we vergeten omdat we ze niet kunnen bellen. Sinds we bellen zijn het nummers die we bellen, andere nummers hebben we niet, behalve gironummers of banknummers en huisnummers. Nummers die aan de muur hangen op een … lees meer →

Het masker

februari 24, 2013

Georges Bataille

Onder de raadsels die een kort leven aan ieder van ons voorlegt, is er wellicht geen zo verwarrend en betekenisvol als dat aangaande de aanwezigheid van maskers. In het onbegrijpelijke universum is er niets menselijks behalve de naakte gezichten die de enige open ramen zijn in een chaos van vreemde of vijandige verschijningen. De mens verlaat de ondraaglijke eenzaamheid pas wanneer in de alomvattende leegte het gezicht van een van zijn gelijken opduikt. Maar het masker voert hem terug naar een vreeswekkender eenzaamheid: de aanwezigheid ervan betekent immers dat zelfs datgene wat ons gewoonlijk geruststelt ineens vervuld is geraakt van een duistere wil om angst te zaaien; als datgene wat menselijk is een masker draagt, zijn nog slechts de dierlijkheid en de dood aanwezig. De maskerade kan teruggebracht worden tot een komedie die mensen voor elkaar opvoeren. Dit betekent dat reflectie en gewoonte ‘de nachtelijke angst’ temperen die oorspronkelijk zo … lees meer →

Brief aan d’Alembert over het toneel (fragment)

december 20, 2012

Jean-Jacques Rousseau

[...] Nu is het hoog tijd om over te stappen op een onderwerp dat minder zwaar en minder ernstig is maar ons nog voldoende ter harte gaat om onze aandacht te verdienen, en waar ik liever over schrijf omdat ik er iets meer verstand van heb, namelijk het plan om in Genève een blijspeltheater op te richten. Ik zal hier niet uiteenzetten wat mijn vermoedens zijn over uw mogelijke motieven om reclame te willen maken voor een instituut dat zo weinig strookt met onze normen. Wat úw redenen ook mogen zijn, ík heb alleen maar te maken met de onze; en het enige wat ik me permitteer over u te zeggen is dat u vast en zeker de eerste filosoof1 bent die ooit een vrij volk, een kleine stad, een arme staat heeft aangespoord te streven naar de instelling van een openbare toneelzaal. Ik constateer dat er talloze vragen te … lees meer →

Kurt, Schwitters, Lysaker, Fagerhøyveien, 22 mei ’38

augustus 13, 2012

Patrick Beurard-Valdoye

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser. AudioPlayer.embed(“audioplayer_1″, {soundFile:”aHR0cDovL3RpamRzY2hyaWZ0dGVycmFzLm5sL3doZXJldGhlZmlsZXNhcmUvYXNzZXRzLzAzLTAzLUx5c2FrZXItMjItbWFpLTE5MzgubXAzA”});(luister naar de oorspronkelijke tekst voorgelezen door Patrick Beurard-Valdoye) Zijn, gezicht, helixvorm, verdient de aandacht, oplevend bij af beginnen, als alleen de ingeslagen weg nog open ligt, krijg, vertrouwen – de weg van Helma – de duivelse spiraal weerstaan, de dodelijke kolk voor verweidende rendieren, als, het doel, duister is, is de weg helder, de laatste sneeuwrest die wegsmelt, val, afval, vijftig jaar, aanzet die afstoot, sneeuwklokjes daar en viooltjes, en de bittere geur van des dichters narcissen, mijn, Merzzuil, kathedraal, is een viooltje, dat het liefst in de schaduw bloeit, wat mij betreft ik blijf niet eeuwig in de schaduw, schroef, helix, halve schroef, poort naar het voorjaar, weer dat opkomt opdoemt optrekt, een plotse korte stortbui doet … lees meer →

Weerlicht

juni 9, 2012

Jean Echenoz

Elk mens wil als het even kan graag weten wanneer hij is geboren. Je bent toch maar liever op de hoogte van het genummerde moment dat het allemaal op gang komt, dat de zaken van start gaan met de lucht, het licht, het perspectief, de nachten en de rampen, de genoegens en de dagen. Het geeft je in elk geval een eerste houvast, een registratie, een handig getal voor je verjaardag. Het vormt ook het vertrekpunt voor een kleine persoonlijke indruk van de tijd, waar iedereen ook het belang van kent: zo’n groot belang dat de meesten van ons besluiten en bereid zijn hem permanent op hun lichaam te dragen, onderverdeeld in meer of minder goed leesbare en soms zelfs fluorescerende cijfers, met een bandje om hun pols bevestigd, vaker de linker dan de rechter. Maar dat exacte moment zal Gregor, die is geboren tussen elf uur ’s avonds en … lees meer →

Gereedschapskist. Een overzicht van de Franse poëzie van vandaag.

oktober 26, 2011

Jean-Michel Espitallier

Blikopener Het onverwachte succes van de bloemlezing Pièces détachées : une anthologie de la poésie française aujourd’hui, verschenen in het voorjaar van 2000, heeft aangetoond dat er in Frankrijk onmiskenbaar belangstelling, of in ieder geval een zekere nieuwsgierigheid bestaat naar de hedendaagse poëzie, en dat die interesse de nog besloten kring van haar hooguit duizend regelmatige lezers ruim overschrijdt. Dat was een verrassende ontdekking, maar tegelijk ook de bevestiging van de sinds een jaar of tien bestaande algemene tendens van een terugkeer van de poëzie als culturele handeling, weliswaar marginaal, maar toch veel minder kleinschalig dan de zelfkastijders van het poëtisch miserabilisme doorgaans beweren. In die tijd werd ik zelf ‘in de praktijk’ actief, als dichter uiteraard, maar ook als redactielid van het tijdschrift Java, als samensteller in maart 2001 van een aan de ‘Nieuwe Franse poëzie’ gewijd dossier in Magazine littéraire, en als bloemlezer dus; voordrachten, lezingen, ronde-tafelgesprekken en uiteenlopende … lees meer →

Mort d’un jardinier (Dood van een tuinman)

september 23, 2011

Lucien Suel

4.   Je strikt de veters van je veiligheidsschoenen, dubbele knoop, stalen neuzen à la Dr Martens, ze klossen op de keien van het terras, je bent er klaar voor, handschoenen muts kaki linnen broek, je spade in de hand, de glad glanzende essenhouten steel, het net geslepen scherpe staal, je voelt door de dunne stof van je broek je dichtgevouwen zakmes tegen je dijbeen tikken, je gaat de tuin van onderaf te lijf, volgt het touw dat over het terrein gespannen is, in een stippellijn de draad langs, optillen insteken doorduwen terughalen, je graaft de eerste voor uit en gooit de scheppen aarde ver achter je rug, dan begint het eentonige werk, voor na voor, van links naar rechts, insteken optillen omdraaien insteken optillen omdraaien, je gebruikt je voet niet, je drukt het blad op armkracht de grond in, veertig centimeter gescherpt staal in de buik van de aardbol, … lees meer →