Italiaans

Alle resultaten voor Italiaans

Alter

maart 20, 2020

Christian Sinicco

[NAAM: start alfabet buiten] 

 

alter is mijn naam, 

mijn installatie is volbracht, door 

multimachines die de hemel bestormden,  

multimachines, vliegende gevaartes  

 

ik kan lopen en heb een aardbei gezien: 

in de productievelden 

liggen sporen van een wond, 

een buitenzinnig alfabet  

raakt tot zijn eerste woorden 

met de smaak van mond  

als het me aanraakt, 

we beroeren zijn paars, 

boven de ogen ontloken 

 

het regent zo hard, 

houd stil in schitterend roze 

en laat het idee rijpen 

tot een magnolia 

die niet weet waarom  

het golflicht verdwijnt 

 

[MODEL: variatie] 

 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: ‘jouw stem van achteren 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: is genoeg om te weten 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: dat jij noodzaak bent, en dat grandioos vallend 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: de nacht vlees zij  

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: en het woord spiegels 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: als ontspruitend aan de diepte, in het zeemerg 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: tot aan het einde;  

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: en zwemt unisoon, onafgebroken 

en de oorzaak zou verrukkelijk zijn: en gevuld zijn ze met algen  

en de oorzaak zou verrukkelijk … lees meer →

Een explosie van betekenis

maart 20, 2020

Emilia Menkveld

Taal kan de werkelijkheid afbreken, opblazen, van al haar vorm beroven. Ze kan de tijd uitwissen, de ruimte slopen, afrekenen met oorzaak en gevolg. Alle samenhang, elke associatie tenietdoen tot er slechts splinters over zijn, ontdaan van iedere syntaxis. En dan alles vanaf de grond weer opbouwen, van 0 naar 1, niets wordt weer iets – al weet niemand precies wat.  

Het is een idee dat dichter Christian Sinicco (Triëst, 1975) mateloos fascineert. In zijn laatste bundel Alter, die dit jaar verschijnt bij de kleine onafhankelijke uitgeverij Vydia, gaat hij het experiment aan. De Italiaan, die al diverse literaire titels publiceerde en verder vooral bekend is van zijn performances, begeeft zich op onbekend terrein met een ambitieuze bundel waarin hij poëzie gebruikt om een nieuw soort werkelijkheid te scheppen.  

De eerste sectie van de bundel, ‘Città esplosa’, beschrijft de vernietiging van de menselijke beschaving en de ontwrichting van de taal aan de hand van een reeks apocalyptische beelden, … lees meer →

Negde

november 17, 2018

Fleur Jaeggy

De letter U (manuscript van een gek)

februari 14, 2018

Iginio Ugo Tarchetti

U! U! Heb ík deze vreselijke letter, deze afschuwelijke klinker geschreven? Heb ik hem zo precies uitgetekend? Heb ik hem in al zijn afgrijselijke precisie neergezet, met zijn noodlottige contouren, met zijn twee gehate punten, met zijn verfoeide bocht? Heb ik deze letter echt neergeschreven, waarvan het geluid me rillingen bezorgt, de aanblik me met ontzetting vervult? Ja, ík heb hem geschreven. Hier heeft u hem nog een keer:

U

En nog eens:

U

 

Bekijk hem, neem hem goed in u op – beeft u, verbleekt u maar niet – vat de moed om hem te blijven aanschouwen, hem van alle kanten waar te nemen, hem tot in de details te bestuderen, alle afkeer die hij in u oproept te overwinnen… Deze U!… Dit noodlottige teken, deze verfoeide letter, deze afgrijselijke klinker! Heeft u hem nu gezien?… Wat zeg ik?… Wie van u heeft hem … lees meer →

Barmhartigheid

juni 7, 2016

Matilde Serao

Als een Napolitaanse volksvrouw kinderloos is, gaat ze niet stilletjes zitten kniezen over haar onvruchtbaarheid, ze volgt geen wonderkuur om ervan te genezen, zoals de jonge bruidjes uit de aristocratie, ze neemt geen hondje, kat of papegaai, zoals de bruidjes uit de burgerij. Ze gaat op een zondagochtend met haar man naar de Annunziata-basiliek, waar vondelingen worden opgevangen, en kiest uit de jongetjes en meisjes, net gespeend of al wat ouder, het kind voor wie ze de meeste sympathie voelt, en als ze zich heeft aangemeld bij de directeur van de liefdadigheidsinstelling, neemt ze het ‘dochtertje van de Madonna’ triomfantelijk mee naar huis. Ze houdt van dit kindje, dat niet het hare is, alsof ze het zelf op de wereld heeft gezet; ze kan het niet verdragen om het te zien lijden, door ziekte of armoede, alsof het om haar eigen vlees en bloed gaat. Van de jeugdige Napolitanen zijn … lees meer →