Spaans

Alle resultaten voor Spaans

De Duitse barbière

maart 6, 2013

Antonio Pereira

Gaat u op dit moment met het puntje van uw tong over uw lippen heen en weer? Doet u uw ogen snel open en dicht zonder dat u daar iets aan kunt doen? U hoeft niet te antwoorden. Ongetwijfeld is uw speekselproductie toegenomen en bent u driftig gaan knipperen, alleen maar omdat u deze vragen hebt gehoord of gelezen. En bij het volgende gebeurt iets vergelijkbaars: als u een man bent, zou het vreemd zijn als u niet onwillekeurig uw adamsappel aanraakt wanneer u erachter komt waarom wij in dit dorp over die uitstulping op onze hals wrijven, die net zo kenmerkend voor ons is als onze genitaliën. Eigenaardige gewoontes ontstaan niet zomaar. Tijdens de pelgrimstochten in de zomer, als grote aantallen jongeren naar het noordwesten van Spanje komen om sodomie en groepsseks af te zweren, bleef er een Duitse vrouw achter met blaren onder de voeten die in de … lees meer →

Voorwoord

juni 9, 2012

Vicente Huidobro

Ik werd geboren op mijn drieëndertigste, op de dag van Christus’ dood; ik werd geboren op de equinox, onder de hortensia’s en de vliegmachines van de hitte. Ik had de diepe blik van het kuiken, de tunnel en de gevoelige automobiel. Ik slaakte acrobatische zuchten. Mijn vader was blind en zijn handen waren bewonderenswaardiger dan de nacht. Ik bemin de nacht, zwarte hoed van alle dagen. De nacht, de nacht van de dag, van de dag naar de volgende dag. Mijn moeder sprak als het morgenrood en de zeppelins die zullen neerstorten. Ze had haar in de kleuren van vlaggen en ogen vol verre schepen. Op een middag nam ik mijn parachute en zei: ‘Tussen een ster en twee zwaluwen.’ Hier heb ik de dood die nadert zoals de aarde de vallende ballon. Mijn moeder borduurde verlaten tranen op de eerste regenbogen. En nu valt mijn parachute van droom in … lees meer →

De ontsnappende stoel

juni 8, 2012

Antonio José Ponte

DE SAN MATÍAS-HEUVEL, OP WEG NAAR MATANZAS   Niet het liefdespaar trekt als eerste de aandacht, maar de heuvel op de achtergrond. Hij rijst op als een eiland, als een enkel mens in de massa. Bovenop groeit een boom, een muur stort in en daar is de hemel.   Is het niet geheimzinnig hoe die twee gestalten elkaar naderen en het ene hoofd niet uit kan rusten bij het andere? Het zijn de slapelozen, ze vinden geen rust. Eenzelfde bittere wasem omhelst hen, er zal een wortel zijn die hen omwindt.   Ik ken de heuvel, ik had hem bijna beklommen en ontdekt op een steeds herhaalde reis.             DE ONTSNAPPENDE STOEL   Op de stoel legden we onze kleren en de stoel is ontsnapt. Het meisje van garen en de smid zonder lichaam ontsnapten. Het plafond spatte uiteen in wolken, de muren werden voortvluchtige … lees meer →

Een kunst van het maken van ruïnes

juni 8, 2012

Antonio José Ponte

Voor Reina María Rodríguez ‘Als je je huis groter wilt maken en er is geen binnenplaats om iets te bouwen en ook geen tuin of zelfs maar een balkon, als je meer ruimte nodig hebt en met je gezin in een achterhuis woont, dan kun je alleen nog maar je ogen ten hemel slaan om te ontdekken dat er met zo’n hoog plafond best nog een verdieping in zou passen, een zogenaamde barbacoa. Kortom, je ontdekt wat de ruimte je verticaal te bieden heeft, je ziet dat je er een ander huis in kunt bouwen. Als je al zo’n barbacoa hebt gemaakt en enigszins comfortabel met je gezin woont, voor zover dat mogelijk is, als dan je schoonmoeder en een nichtje van je vrouw uit de provincie overkomen met het plan om een tijd in je huis door te brengen die zo lang kan duren als het leven zelf, dan … lees meer →

Vier gedichten

december 1, 2011

Nicanor Parra

Op 1 december werd bekend gemaakt dat de Cervantesprijs dit jaar gaat naar het werk van de Chileense dichter Nicanor Parra. Die prijs is voor de spaanstalige literatuur wat de Nobelprijs is voor de wereldliteratuur. Wat Parra betreft komt hij geen moment te vroeg want de goede man is inmiddels 97 jaar oud. Nicanor Parra (Chili, 1914) is vooral bekend als de dichter van de bundel ‘Poemas y antipoemas’ die toen hij in 1954 verscheen, insloeg als een bom. Een tegendraads boek vol wrange humor, ongewoon kale regels en een heel eigen toon. Poëzie waarin de toen geldende regels en stijlmiddelen werden gebruskeerd; anti-poëzie. Het geluid van Parra stond haaks op de brede retorische golven die Neruda toentertijd veroorzaakte. Neruda kon het werk van Parra overigens wel waarderen en liet zich zelfs door Parra inspireren om een van zijn betere boeken te schrijven (Extravagario, 1958). Na die verpletterende bundel volgden … lees meer →