thema:

The People, Yes: nr. 5

Wie woorden aan het World Wide Web toevoegt vermenigvuldigt het reeds gezegde. Dat zou overbodig kunnen zijn, maar is dat niet per definitie. Meer van hetzelfde heeft ook een werking. Het reeds gezegde kan ook zo worden voortgezet dat er nieuwe betekenissen ontstaan. Omdat de tijden veranderd zijn, omdat de woorden op een andere manier geconsumeerd worden, omdat  iemand opnieuw met die vertrouwde woorden leert lezen.

Evengoed  kunnen nieuw toegevoegde woorden ook tot uitdrukking brengen wat nog niet gezegd is. Een literaire tekst is soms die ‘uitdrukking van een nieuw zeggen’, zowel naar de vorm als naar de inhoud gemeten. Een tekst als een nog onverklaard landschap, een landschap met nieuwe wegen, nieuwe vegetatie; een tekst als een rangeerterrein.

Onder de noemer NETWORKING POETRY worden op deze plek regelmatig gedichten (of vertalingen van gedichten) gepubliceerd, die zich in vele webpagina’s, geluidsfragmenten en filmpjes vertakken.

De eerste publicatie in deze serie, is een gedicht van Carl Sandburg uit de bundel The People, Yes (1936), een bundel met meer dan honderd gedichten die een geschiedenis vertellen van een plaats, een gemeenschap, een cultuur van sociale omgang en sociale frictie, aan de hand van monologen en gesprekken van en met een grote hoeveelheid individuen. Sandburg’s cyclus heeft een sterk optimistisch en modernistisch kader. Al worden de vele levens die ter sprake komen nogal eens met een wrange ondertoon beschreven, de dichter maakt duidelijk dat we in het gesappel en getob van manhaftige individuen het fundament van onze beschaving terug kunnen vinden.

 

For sixty years the pine lumber barn
had held cows, horses, hay, harness, tools, junk,
amid the prairie winds of Knox County, Illinois
and the corn crops came and went, plows and wagons,
and hands milked, hands husked and harnessed
and held the leather reins of horse teams
in dust and dog days, in late fall sleet
till the work was done that fall.
And the barn was a witness, stood and saw it all.

“That old barn on your place, Charlie,
was nearly falling last time I saw it,
how is it now?”

“I got some poles to hold it on the east side
and the wind holds it up on the west.”

 

The People, Yes verscheen in 1936.

Over de auteur: