thema: 00 Uitzicht

Het eerste nummer van Terras (juni 2011) had als thema 'Uitzicht', Het bestaat uit een papieren tijdschrijft (uitverkocht) en een webeditie, waar ook nieuwe bijdragen te vinden zijn. In de toekomst kunnen er op deze pagina nieuwe bijdragen worden toegevoegd.

Gedichten

oktober 29, 2012

Lars Gustafsson

  (over alles wat nog zweeft)     Mijn graf valt nog nergens te bekennen. En dus zweef ook ik: rust ook ik, onwetend van mijzelf, in een luchtzee. Zwevend met de zwevenden, levend met de levenden, rustend met de rustenden, en, wellicht ook, zonder het te weten, dood met de doden. Hiervoor bestaat geen woord: het is een manier van zweven. “In de luchtzee”zoals ballonvaarders van weleer, en die luchtzee ben je zelf.   Een keer, in Texas, zes uur ’s morgens, zwemmend in het kristalheldere water van een heel diep zwembad eigenlijk bestemd voor duikers, werd het zwemmen voor mij plotseling zweven. Door de venstertjes van mijn duikbril neerkijkend op de zwarte en witte tegels van de schone bodem, vanuit precies zo’n hoogte die men in een vrije val niet overleeft, kon ik een ogenblik bevroeden: steeds verder te vallen, al vallend toch te zweven, door iets onzichtbaars … lees meer →

Shang Ch’in (1930-2010)

maart 1, 2012

Erik Lindner

Op 27 juni 2010 sterft Shang Ch’in in Taipei, Taiwan. Hij is dan tachtig jaar. Shang Ch’in, een pseudoniem, betekent zoveel als ‘Gewonde vogel’. Zijn echte naam was Luo Yan. Zijn biografie, zoals hij die optekende in het voorwoord van een herdruk van zijn eerste bundel Tussen droom en dageraad,  is opmerkelijk. Geboren in de provincie Szichuan, wordt hij op zijn 15e opgepakt op straat door plaatselijke troepen en opgesloten in een schuur. Opvallend genoeg ligt er in die schuur literatuur, die hij eerst links laat liggen, maar waar hij later alsnog naar grijpt. Het is werk dat tot de zogeheten nieuwe literatuur wordt gerekend, die niet meer de klassieke schrijftaal hanteert maar aansluit bij de spreektaal en het toenmalige sociale leven. De troepen nemen hem mee op weg en hij ontsnapt: ‘nog altijd herinner ik me de visserslichten op de Jialing en het klokkende water.’ Het is een eerste … lees meer →

Figuratie

juli 8, 2011

Jan Baeke

Het heeft jaren geduurd voor het klaar was. Het duurt een dag langer.   Er springt iets aan, dat nog niet bestaat. De brom verontrust de schilder, maar hij begrijpt de symboliek.   Links, een staande figuur in de schaduw Links is een kader, waar een figuur in past Een figuur staat links in beeld Het beeld is wat we zien. Een man komt een tabakswinkel binnen en ziet hoe de vrouw van de tabakshandelaar op zijn moeder lijkt. Zijn moeder is dat beeld   dat hij onwillekeurig links plaatst.   Een figuur kan de contour zijn van iemand die we willen zien als beeld dat ons bijblijft.   Een figuur kan het model zijn waarnaar we de werkelijkheid verklaren of de personen die we daarin willen onderscheiden.   Het beeld van de moeder kan heel goed het beeld worden van een dochter, een volwassen vrouw, een vrouw die handelt … lees meer →

De passant

juli 8, 2011

Erik Lindner

De passant, zo wordt hij genoemd – en al vindt hij het geen lelijk woord, het is dermate neutraal dat hij zich er moeilijk raad mee weet – zit in de kast en wacht op zijn beurt. Zijn beurt valt als de kast opengaat. Ook de kast is neutraal, een gemiddelde klerenkast uit een tweepersoons hotelkamer, eiken, met twee panelen en in het slot een sleutel met vierkant oog. Een kast die dienst doet in het scheikundelokaal en nu van planken is ontdaan. De kast is aan de achterkant open en de passant is er aan die kant, veel te vroeg voor zijn beurt, ingekropen. Hij zit ineengevouwen in de kast die straks open zal gaan, geleund tegen de deur in die positie dat zijn bovenlijf achterover zal vallen op de vloer voor de kast. De passant zit, ruikt en luistert. Hij ruikt de stenen vloer van de aula, hij … lees meer →

Aap en koffie

juli 8, 2011

Russell Edson

Er was wat koffie op iemands aap terecht gekomen. De man zei dier, ben jij op mijn koffie terecht gekomen?   Nee, nee, floot de aap, de koffie kwam op mij terecht.   Weet je zeker dat je niet op mijn koffie morste? zei de man.   Zie ik er uit als een vloeistof? piepte de aap.   Je ziet er in ieder geval niet menselijk uit, zei de man.   Maar daarmee ben ik nog geen vloeistof, kwetterde de aap.   Nou ik weet niet wat jij in godsnaam wel bent, dus hou maar op huilde de man.   Ik zat hier net op mijn gemak de krant te lezen toen jij koffie over me heen morste,  blies de aap.   Het kan me niet schelen of je een vloeistof bent, je moet gewoon ophouden om op de dingen te morsen, schreeuwde de man.   Zie ik er als … lees meer →

Prins der lijnen

juni 24, 2011

Janneke Wesseling

“De perspectief-constructie was al vanaf het eerste begin veel meer dan een relatief eenvoudige methode om een illusie van ruimte te suggereren op het platte vlak. Een vroeg voorbeeld van de complexiteit en dubbelzinnigheid die de perspectiefconstructie mogelijk maakt is het middenpaneel, de Kruisiging, van een drieluik dat Andrea Mantegna schilderde tussen 1456 en 1459. Het toont de Kruisiging, met op het linkerpaneel een voorstelling van het gebed in de Hof van Getsemane en rechts de wederopstanding. Op de voorgrond zien we een plateau van grote platte stenen waarop de drie kruisen zijn geplaatst. Als het drieluik op de juiste hoogte hangt bevindt de verste rand van het plateau zich ongeveer op ooghoogte van de beschouwer. Deze rand kromt zich als een horizon, en is de “prins der lijnen”. De “dienaren” zijn de voegen tussen de tegels, die samen met barsten in de steen het raster vormen waarmee het perspectief is geconstrueerd. Vooraan, en parallel aan het vlak, staan de kruisen, ze verheffen zich hoog … lees meer →

Stro

juni 17, 2011

Monika Rinck

Horen jullie dat, zo honen honingprotocollen, nu heeft de gevoeligheid zich uitgestrekt, nu heeft ze alle ruimtes overspannen en aangestoken. Aardse treurigheid, de berken vergrijzen, de hond heeft een oog verloren, as, vlokkend talmen, verzoening, vermoeidheid, verdriet misschien, toch is het je plicht erdoorheen te gaan, als ware het licht, waarin de eland staat, met handen, die jij je gebonden denkt. Dan zie je: Het wordt minder, het begrijpen. Helderheid ontstaat alleen nog door de intensiteit van de schok. Een geluidloze knal. Je kunt het niet meer bevatten, bent  ongedurig, en in een poging toch te begrijpen, kom je er aan de andere kant weer uit, relief, dat niets bestaat, Tremolo, dat niets bestaat, als had je tevergeefs in de nevel gegrist, een nevelpaardje opgegeten (huuhot, de grijze stort zich op mij, ik val door hem heen) en bent diep beneden, prikkelbaar, onbegrepen, in afwachting van de schok. Maar plotseling, … lees meer →

Terrassculptuur

juni 11, 2011

Les Murray

Prachtig genadeloos werk rond de hellingen van aarde met bruuske hak gehouwen terrassen op last van honger of de wenk van een vorst. Van grazers afgekeken op rijm geoogde hoogten rond om steilten van aarde tree voor tree afdalende water fi lterende balkons. Kleuren van rimpelend gewas zwellen in betreden dammen mijlen dungerande potten van de top gehaalde oogsten door handen lang in de aarde. Manden rijkgemaakte grond armzalig door armen vergaarde langs ladder en zandstenen stut strofen van hymnische lengte dankzij wrikkend zwoegen, vóór geld, gaven eten en drank maar scheuren nu als stugge zeilen (sommige altijd al verdomme ) neer in ravijnen van aarde.     THE FARM TERRACES Beautiful merciless work around the slopes of earth terraces cut by curt hoe at the orders of hunger or a pointin lord. Levels eyed up to rhyme copied from grazing animals round the steeps of earth, balconies filtering water … lees meer →

USA

juni 11, 2011

Anna de Vogel

Duin 2

juni 11, 2011

Ferdi van Heeswijk

Duinlandschap - Ferdi van Heeswijk

The People, Yes: nr. 5

juni 8, 2011

Carl Sandburg

Wie woorden aan het World Wide Web toevoegt vermenigvuldigt het reeds gezegde. Dat zou overbodig kunnen zijn, maar is dat niet per definitie. Meer van hetzelfde heeft ook een werking. Het reeds gezegde kan ook zo worden voortgezet dat er nieuwe betekenissen ontstaan. Omdat de tijden veranderd zijn, omdat de woorden op een andere manier geconsumeerd worden, omdat  iemand opnieuw met die vertrouwde woorden leert lezen. Evengoed  kunnen nieuw toegevoegde woorden ook tot uitdrukking brengen wat nog niet gezegd is. Een literaire tekst is soms die ‘uitdrukking van een nieuw zeggen’, zowel naar de vorm als naar de inhoud gemeten. Een tekst als een nog onverklaard landschap, een landschap met nieuwe wegen, nieuwe vegetatie; een tekst als een rangeerterrein. Onder de noemer NETWORKING POETRY worden op deze plek regelmatig gedichten (of vertalingen van gedichten) gepubliceerd, die zich in vele webpagina’s, geluidsfragmenten en filmpjes vertakken. De eerste publicatie in deze serie, … lees meer →

Honigprotokolle

juni 8, 2011

Monika Rinck

Berg Horen jullie dat, zo honen honingprotocollen: Wat zal ik denken? Niets. Je zult niet denken. Je komt er niet doorheen. Er staat een berg voor. De berg bestaat uit vele bergen, enkele bestaan uit slijk, sommige uit schroot, andere weer uit triolen, uit molm of kurk. Je komt er niet doorheen. Ze groeien je, pruikenbok, over het voorhoofd, over de ogen. Ze hebben samenhang. Je moet nu niets denken. Maar moet ik niet denken, dat ik mij vandaag zal, omdat ik mij morgen kan? Nee, verheug je, je zult en moet nu niets denken. Maar stel je voor: Wat je niet denkt is duizendmaal erger dan al het gedachte. Het komt altijd terug. Zoals een berg terugkeert, die ik met schoepen, baggermolens en brandy, met 200-decibelsymfonieën van Haydn, met zeer lange hortende delen, met perslucht, koevoet en een heerschaar van zware gereedschappen voor altijd wegdroeg. De berg zegt: Spoedig … lees meer →

Over vliegvelden, of: Levenslessen van een niet-plaats

mei 31, 2011

Pieter Hoexum

Enkele jaren geleden las ik op het vliegveld van Lanzarote, een van de Canarische eilanden, een aanzienlijk deel van George Perecs meesterwerk Het leven een gebruiksaanwijzing. Ik was blij dat ik me niet had laten misleiden door de reputatie van die roman als zijnde een vroeg, of zelfs ultiem, voorbeeld van de ‘postmoderne’ of ‘deconstructivistische’ roman en hem gewoon had meegenomen op vakantie. Het is weliswaar bepaald geen airport novel, maar bleek meeslepende verhalen te bevatten. En het maakte de titel ook nog eens helemaal waar. Tijdens de vakantie had ik het boek niet uit gekregen, wat zeer goed uitkwam toen bleek dat we op de terugweg vast kwamen te zitten op het vliegveld. Ons vliegtuig had ‘s middags moeten vertrekken, maar het werd ver na middernacht; op een gegeven moment konden we de schoonmakers uitzwaaien. De vlucht bleef maar uitgesteld worden, tot groeiende ergernis van onze medereizigers, totdat ze … lees meer →