thema:

Twee gedichten

Vertaling:

Avond
 
Een chauffeur opent de deur
van een limousine en een diplomaat
stapt in. Dichter
bij het centrum leunt een man over de rand van een hoog
balkon en klopt zijn roze
dekbed uit. Wat hoopt hij
 
van zich af te schudden: een eenzame wimper,
de herinnering aan haar lichaam, of wenst hij alleen
de vroege avondlucht te vangen
in zijn net? Misschien wacht zij
binnen. De diplomaat
moet veel langer wachten
 
tot hij zijn dekbed vindt. De chauffeur
wacht buiten de ambassade, en kijkt
door de ramen aan de straat:
sommige mannen kijken porno
op grote schermen; andere mannen
vrijen (live) op kleine bedden. Het zijn de
 
fracties van momenten
die ons bijblijven: hoe hij langs
haar rechter wenkbrauw strijkt, haar linker
sleutelbeen. Hoe hij friemelt
aan de tuner van zijn autoradio
op zoek naar nieuwe liefdesliedjes.
 
 
 
 
Overleven
 
Toen je twee was stond je buiten
in de nacht van -40 graden
op blote voeten in je nachthemd
 
wetend dat er thuis
niemand meer was.
Je was de buitenwereld ingetrokken,
 
niet op zoek, zoals je jaren later
doen zou, naar leegte
of naar de sterren, maar naar vonkjes
 
van de mensheid. Je vond
enkel jezelf, en
de takken
 
van de zwarte sparren.
Toen wist je wat
de meeste mensen
 
pas vlak voor hun dood
beseffen: de warmte
binnen in ons is de vlam
 
die we ieder voor zich zoeken,
de brandstapel
van onze ideeën, hoog opgetast
 
als haardhout.

Over de auteur:

Eleonore Schönmaier is een Canadese dichteres. Haar bundel Treading Fast Rivers (1999) werd genomineerd voor de Gerald Lampert Memorial Award voor het beste Canadese poëziedebuut. Daarnaast ontving ze de Alfred G. Bailey Award en de Earle Birney Prize en stond ze op de shortlist voor de Bridport Poetry Prize. Haar werk werd opgenomen in The Best Canadian Poetry en is vertaald in het Nederlands en Duits. Ook haar meest recente bundel, Wavelengths of Your Song (2013), werd goed ontvangen. Naast docent creative writing was ze poëziementor namens de Writer’s Federation of Nova Scotia. Haar poëzie is op muziek gezet door Canadese, Griekse, Amerikaanse en Nederlandse componisten.

Over de vertaler:

Jeske van der Velden studeerde Engelse Taal en Cultuur aan de Universiteit Utrecht. Ze vertaalde onder meer voor Het Literatuurhuis, Terras en ‘The Chronicles’. Ook droeg ze haar vertalingen van Paul Farley voor op het festival Dichters in de Prinsentuin. Vorig jaar ontving ze een door het Nederlands Letterenfonds gesubsidieerde Talentbeurs. Momenteel werkt ze naast haar scriptie aan de vertaling van een poëziebundel voor Terras.