thema:

pythagoras zei (cummingsvariatie)

pythagoras zei het mij, ik probeerde het
te geloven (jezus zei het mij, ik
probeerde het te proberen geloven)
einstein zei het me allicht en virginia
(vis in een stroom) woolf en ook (geloof het
of niet) jij zei het me (jij!) en op een nacht
hoorde ik het mijzelf zeggen in een droom
(alle keren probeerde ik het te geloven)
maar pas na een ontmoeting in het park
met een op ooghoogte rondtollend rood
(god is een spin) bloemblaadje
begon het me iets te zeggen
ik ging verlangen naar een woeste
rode bloesemjacht door de straten van a
 
 
‘pythagoras zei (cummingsvariatie)’ is geschreven naar het werk van e.e. cummings (1894-1962). Dit gedicht is geen vertaling, maar een voorbeeld van ‘Nachdichtung’, zoals het in Duitsland genoemd wordt. Het gedicht werd (onder een andere titel) voorgelezen op de 30+30 Dichtersmarathon in Perdu op 31 januari 2013.
 
Hélène Gelèns is dichter en redactieraadslid van
Terras. Ze publiceerde twee dichtbundels; in 2013 zal haar derde bundel applaus vanuit het donker verschijnen.
 
 

Over de auteur:

Dichter Hélène Gelèns (1967) debuteerde in 2006 met de dichtbundel niet beginnen bij het hoofd, die werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs. In 2010 won ze met zet af en zweef de Jan Campertprijs. Haar meest recente bundel applaus vanuit het donker verscheen in 2014. Momenteel werkt Gelèns aan haar prozadebuut Op de golven, een zesspraak over idealisme, rebellie, emancipatie, geloof, ongeloof, oorlog, vrede, ontheemding, liefde en respect, waarin o.a. Marie Curie een rol speelt. Voor het Metalen-nummer van Terras ging Gelèns de oorsprong en de weg na van het gesteente pekblende (Pechblende in het Duits), waaruit Marie Curie in de vroege twintigste eeuw de pure metaalvorm van radium isoleerde. Met bovenmenselijke inzet, want uit een ton pekblende kan maar een speldenknop radium worden gewonnen.