Blog | , april 24, 2020

Vertaling:

Leidraad voor het lachen op afstand

eerst het slechte nieuws: alles wat alles voor je was, krimpt tot de omvang van
een insect op het gesloten raam.

maar dat gebeurt ook wanneer je deze leidraad niet volgt.

nu zou eigenlijk het goede nieuws moeten komen.

maar weten we dan wie er na deze leidraad voor lachen op afstand nog is? het insect of Lynns ex, of Lynn of haar oeroude, lachende ouders?

en nu het goede nieuws: de pot op met de prachtboulevards en pleinen. we gaan elkaar ontmoeten in de bossen. alle zuurstof zal ons echt high maken.

en hier gaan we een beetje op afstand: handen losjes langs je lijf, je rechtervoet achteruit, je linker achteruit. en steeds maar door.

het zal een heel nieuw gevoel zijn om de natuur te observeren terwijl ze je soepeltjes voorbijstreeft.

in een boomschors zullen we krassen: Lynn was hier.

in een andere schors zullen we lezen: kom hier = ga weg!

we zullen de vrolijkheid tussen de bomen uitspellen, en dat gaat zo: even bukken. handen in de bladeren wassen. daar twee keer Happy Birthday bij zingen.

Happy Birthday voor jou, cadeautjes voor mij. de taart moet je zoeken, maar je vindt hem vast niet.

nu zou het lachen eigenlijk al te merken moeten zijn. de meesten voelen duidelijk gekriebel in hun keel. en wel precies hier.

Happy Birthday, Lynn!, zullen we roepen en over haar antwoord in het echo van de bomen uitbarsten in hevig lachen.

en dat is nu weer als high zijn. maar niet vanwege al die zuurstof om je heen, maar omdat je bijna geen lucht krijgt van al dat lachen.

langzaam voelt het aan alsof je door een rietje probeert adem te halen. sommigen kunnen daar beter mee overweg dan anderen.

maar vooral is het een aanstekelijk lachen dat langzaam op ons allen overslaat totdat het hele bos trilt van één groot gelach.

uiteindelijk zul je op de grond liggen en nog een beetje doorlachen totdat je echt niet meer kunt.

de challenge bestaat er eigenlijk uit om niet met lachen op te houden. humor is als je desondanks lacht.

dat gaat ook liggend.

lachend zul je opkijken naar de omtrekken van de lachende zon. donker en klein zweeft hij als een lachend insect boven de kronen van de bomen.

en dat is ook meteen goed en slecht nieuws.

Over de auteur:

Ulrike Almut Sandig (1979) schrijft gedichten, proza en hoorspelen en werkt daarbij graag samen met musici en filmmakers. Ze debuteerde met de bundel Zunder (2005) en werd een gevierde dichteres, zeker na ich bin ein Feld voller Raps verstecke die Rehe und leuchte wie dreizehn Ölgemälde übereinandergelegt (2016). Sandig treedt vaak op en laat haar ritmische, speelse maar geëngageerde poëzie vergezeld gaan van muziek en beeld. Komende herfst verschijnt haar eerste roman.

Over de vertaler:

Ton Naaijkens (1953) is vertaler en essayist. Hij bereidt momenteel een herziene vertaling voor van de verzamelde gedichten van Paul Celan.