thema:

, , ,

Opgepast: Slovenen in Perdu!

Vertaling: , ,

Bestaat er een land in Europa dat meer dichtbevolkt is dan Nederland? Nee, zult u denken en toch is het zo. In Slovenië kun je bijna zwemmen in de dichters. Veel van hun hebben de neiging zich uit Slovenië te willen breken. De radicale Taja Kramberger (1970) gaf haar bundel Mobilizacije (2005) meteen uit in vier talen: Engels, Frans, Italiaans en Sloveens. Er is de erudiete Tomaž Šalamun (1941) van wie tachtig boeken in twintig talen zijn vertaald en die recent voordroeg op Poetry International. Er is de aimabele Aleš Šteger (1973), van wie Poëziekrant vertalingen bracht uit zijn Boek der dingen (2010). Dat zijn bekendere auteurs, maar hoe staat het met de nieuwe dichters?
 .
Vier vooraanstaande jonge dichters uit Slovenië maken van 15-19 november een toernee door Nederland en Vlaanderen. De dichters, Karlo Hmeljak (1983), Andrej Hočevar (1980), Gregor Podlogar (1974) en Barbara Pogacnik (1973) beginnen hun toernee op 15 november in Amsterdam (Perdu, aanvang 20:30 uur, vrij entree). Ze zullen er voordragen uit eigen werk en tijdens een interview met Hélène Gelèns spreken over de hedendaagse Sloveense poëzie. Voertalen: Sloveens, Nederlands en Engels.
 .
Vrijdag 15 november, Perdu, Kloveniersburgwal 86, amsterdam. aanvang 20:30.http://www.perdu.nl/nl/r/poezie-uit-slovenie/
Op zondagmiddag 16 november zijn de dichters te gast in boekhandel Athenaeum in Haarlem: http://www.athenaeum.nl/agenda/slovenen-haarlem. Daarna reizen ze door naar België voor optredens in Brussel, Leuven en Gent:https://www.facebook.com/events/310375535833024/?ref=6&ref_notif_type=
Terras presenteert de vier dichters met allen één vertaald gedicht:

 

Karlo Hmeljak – Tiran van geluk (fragment)

Nooit vergeven: noch de bladeren, noch de wereld, noch de mensen,
niet beven, maar ook niet weggaan, maar, maar
lezen: ik huiver, lezen: als de lucht, lezen: gelijk.
Op dezelfde plaats blijven, zelfs wanneer anderen zich verplaatsen:
iets het meest in rust worden, persoonlijk, ook als het
om de grond gaat, de tegels, de vlakten, de wortels van de steden, de    [dichtstbijzijnde
duisternis, de meest herhaalde in het donker, de meeste bomen,
meestal in de ogen, zelfs als je je dit elke keer herinnert.
Hier blijven. Met de punt de nek naderen en zeggen: keel,
zeggen: schudt, zeggen: in de stem begraven. Denken aan de stem,
samen, de bloedstroom, nu, aan het gesprokene als een kleinere gedeelte,
aan de regen in de oceaan, en altijd zo blijven; niet veel hebben,
noch de zeeën, de horizonnen, allerlei lijnen, allerlei jaren, voor
iets, voor elke opsomming opgeven, afzien van
het gewicht, van de aarde, van wat aantrekt, van jou, omdat jij aantrekt, van de   [assen, omdat
ze draaien, van de nekken wegens de hoofden, van het achttal, omdat ze in een rij   [staan,
van de gezichten wegens de mond, van de ogen wegens de namen, maar niet van   [logica afzien,
noch van bedrijven, noch van werk. Naar keuze afschaffen en blijven.
Niet weggaan, als de wind binnenstroomt, zich over de
binnenkant en de wereld verspreidt, binnenstroomt, zelfs waar je het nog niet   [voorvoelt.
Door weggaan niet erbij te zijn, heel veel water onderscheiden.

 

Vertaald door Mateja Seliškar Kenda

 

images sl
Karlo Hmeljak (1983) publiceerde de dichtbundel Twee jaar onder nul (2007) en liederencyclus Ljubavne (2012). Zijn boek Krčrk werd bekroond met de Veronika prijs voor de beste dichtbundel van het jaar.

Andrej Hočevar – De afwezigheid van merels

De onrustige wanluidende wanorde
van vogelzang is verscherpt door ochtendijzel.
De mensen op straat schrokken de bevroren lucht, de mussen
achtervolgen elkaar in hun hoogmoedige
toeren. Vlakke, onbeschreven hemel. Nergens
een schaduw. De kraaien staan stil en op zichzelf,
ze houden op te bestaan, hun veren zijn gericht op de kant
van een vreemd, ongunstig noorden. Nog drie weken
zullen mijn bewegingen ongepeld zijn. De spijsvertering van bitterheid
is gestopt als water, ervan overtuigd dat het steeds opnieuw
bevriest. De ruimte is opgezet met een samengekleefde sneeuwbal
en de uren volgen weer trouw hun cirkelomtrek.
Midden in de onbuigzame kalmte van huizen staat
een gekraagde roodstaart, die verward heen en weer kijkt.
Het onrustige gebeef van zijn vleugels opent en sluit
zonder reden de schuilplaats voor de gelijktijdige verdwijningen, waarvan
we zo afhankelijk zijn: eenzaamheid, verlangen,
onbeweeglijkheid. In de symmetrie van de boog,
waarin een gevoede mees de afstand tussen
het hek en de struik aflegt, zie ik de luchtige
elegantie van handig samengestelde zinnen –
een korte afstand, en daartussen in een zoom van lucht
de ingezonken momenten van erotische vervulling.
Deze wolkjes van gemis zijn alleen voor mij.

 

Vertaald door Katjuša Ručigaj en Ingrid Jooren

 

andrej-hocevar-foto-maj-pavcek
Andrej Hočevar (1980) publiceerde de dichtbundels Terugkomsten (2002), Vissen en horizonnen (2005), Gedichten over maaiers en gelijkenissen (2007) en Wennen aan het licht (2009). Zijn laatste bundel getiteld Het jaar zonder ideeën werd in 2011 uitgegeven. Naast gedichten schrijft hij ook recensies en essays over poëzie en muziek.

 

Gregor Podlogar – Hoeveel heelallen

Hoeveel heelallen verschuilen zich
achter je ooglid? Welke
kant van de dag is de juiste?
De blauwe of de zilveren?
Geen dikke koeien meer,
alleen nog maar kippen, crisissen en pikken.
De vuiligheid verschuilt zich. Niks
ergs. Ik rijd sneller.
Ik bel, als ik kan. Is er nog
iemand op pad de nachtschepen achterna?
Ik loop. Romantische drama’s
interesseren me allang niet meer. Nee.
Tasjes zijn belangrijk. Je stopt er alles in
en je gaat. Wees niet pathetisch.
Verplichtingen gillen als eksters.
Misschien verwachtte ik te veel
en schopte de wereld me te hard
terug. Het gaat regenen. De wolken
verzamelen gevoelens, ze veranderen als
gevoelens. Niets is ver. De nacht verspreidt zich.

 

Vertaald door Katjuša Ručigaj en Ingrid Jooren

 

podlogarPtuj
Gregor Podlogar (1974) publiceerde 4½ boeken: Vestigingen (1997), Duizeligheid van de geestdrift (2002), Ode aan Manhattan avenue (2003, samen met Primož Čučnik en Žiga Kariž), Een miljoen seconden dichterbij (2006) en Vrolijke nieuwe oren (2010). Hij trachtte poëzie en muziek te vermengen (te horen op de CD Een stukje lawaai en een snufje zout), later ook poëzie, muziek en beeld. Hij vertaalde ook hedendaagse Amerikaanse poëzie (Christian Hawkey, Paul Killebrew, Laura Solomon, Anselm Berrigan, Matvei Yankelevich …).

 

Barbara Pogačnik – Verhuizing

Deuren maken een torso van zichzelf, een been wordt gevangen
in een glimlach en de hele woning geeft zich aan vertraging over.
De verhuizers komen van alle kanten, zelfs door de spleten van de wand
duwen ze hun meters,
hun plakbanden, die weergalmen tot aan de straat.
Ik wacht, totdat ze alle beelden van de TV met papier omwikkelen,
geuren uit restaurants, gebaren, het lopen van mensen in de stad.
De meters van gelukkige dagen en uren van familiegeschreeuw
dringen in de gootstenen en pijpen door. Alles, wat we
ooit achter de kasten en onder de vloer verstopten, gaat
openlijk om met deze bestaarte wasberen.
Met blote ogen staan we in het midden van alle kamers.
Met de kracht van gebroken schaduwen, onder tot de laatste druppel gedronken   [theeën
worden in onze talrijke en onmerkbare
vertrekken nog wat kruimels uit de weg gegaan.

Vreemd: alsof de kruimels zich hebben geplaatst tussen alle
roepen, ben ik met hen daarmee gevangen in het gehoor tussen ruimtes,
en alsof de kamers mij bij het kruisen zouden optillen
en me niet zouden vierendelen.

Vertaald door Katjuša Ručigaj en Ingrid Jooren

index
Barbara Pogačnik (1973) is Sloveense dichteres, vertaalster en literair recensente. Ze is afgestudeerd op Romaanse filologie aan de Université Catholique de Louvain in België en behaalde haar master aan de universiteit van Sorbonne in Parijs. Ze publiceerde Overstromingen (2007), In de menigte verloren gegaan papier (2008) en De blauwheid van het huis(2013). Haar twee nog te verschijnen bundels heten Voetstappen door de rijst en Alice, de tentakel. Haar gedichten maken deel uit van verschillende bloemlezingen (in het Frans, Engels, Pools, Tsjechisch, Spaans, Hebreeuws en Nederlands), ze zijn vertaald in meer dan 20 talen en ook op muziek gezet. Ze is redactielid van het literaire tijdschrift Literatura.

Over de auteurs:

Over de vertalers: