thema:

Over de grens

Terras is een tijdschrift voor internationale literatuur dat gemaakt wordt door medewerkers verspreid over de hele wereld. Het is een avontuurlijk en ontdekkend tijdschrift dat benieuwd is naar wat er over de grenzen speelt en kwaliteit brengt. Op 27 mei verschijnt het zestiende nummer, Over de grens, dat voor pers en abonnees vergezeld wordt door de uit het Frans vertaalde dichtbundel In het hart van het hart van de schrijn van Anne Kawala, uitgegeven met Perdu en Poëziecentrum Gent, en de tweetalige publicatie Residuen, een genummerd science-fiction gedicht door Maarten van der Graaff in de reeks ‘Schemerschijn’.

Terras #16: Over de grens is een unieke en rijke verzameling nieuwe poëzie van alle continenten. Over de grens is het grote internationale poëzienummer dat al in Raster werd aangekondigd en waarvoor in 2017 dichters, redacteuren, vertalers en conservatoren van poëziebibliotheken samenkwamen om over een nieuwe bloemlezing van poëzie van de hele wereld te spreken. Terras #16, dat verschijnt aan de vooravond van de 50ste editie van Poetry International maar een geheel eigen en onafhankelijke selectie dichters presenteert, laat zien hoe divers internationale poëzie op dit moment is. Maar liefst 24 belangwekkende nieuwe dichters worden in het nummer ingeleid en in vertaling voorgesteld. Net als eerdere edities als #04 ‘Berlijn’ en #11 ‘Onze’ is het een nummer vol ontdekkingen. Onder de vertalers vindt u Mischa Andriessen, Joost Baars, Alfred Schaffer en vele anderen. Anna Eble en Erik Lindner verzorgden het voorwoord en een groot deel van de selectie. Het nummer brengt prikkelende lectuur uit Argentinië, Ierland, Italië, Oostenrijk, Zuid-Afrika, Frankrijk, Rusland, Duitsland, Cuba, Spanje, Engeland, Mexico, de VS, Hongarije, China en Schotland, en zet oudgediende dichters als Ludwig Greve naast de symbiotische poëzie van Peter Waterhouse, de stripachtige gedichten van Ángela Segovia naast de verdichte herinneringen van Jon Pineda en de Oulipiaan Frédéric Forte. Proza is er van de Duitse dichter Gerhard Falkner. In ‘Biograaf gevraagd’ schrijven Fyke Goorden en Tommy van Avermaete over hun riskante missie een biografie van Jacq Vogelaar te maken. Frans Strijards, een van de beste toneelschrijvers van Nederland, begint zijn mémoires uit de toneelwereld rond 1970.

‘In 1514 werd na de dood van Anna van Bretagne, koningin van Frankrijk, een kleine gouden schrijn gemaakt om haar gebalsemde hart in te bewaren. De schrijn, nu leeg, wordt nog altijd bewaard in het Musée Dobrée in Nantes.’ Met die twee regels begint de tekst op de achterflap van de bundel In het hart van het hart van de schrijn van Anne Kawala, die vertaald is door Kim Andringa. Tijdens haar speurtocht naar de middeleeuwen verzamelde Kawala historische bronnen die haar al snel confronteerden met de centrale vraag van de bundel: ‘Wat is de plaats van de vrouw in deze maatschappij?’ In de gedichten voert ze de lezer mee langs allerlei aspecten van de middeleeuwse samenleving, langs hoofse liefde en huwelijkspolitiek, kruistochten en geneeskunde, heksen, begijnen en andere onafhankelijke vrouwen, maar trekt ook scherpe lijnen naar de hedendaagse gender- en identiteitsproblematiek. Zo wordt in het hart van het hart van de schrijn de strijd aangebonden met de manier waarop machthebbers en een partijdige geschiedschrijving ons beeld van het verleden, van minderheden en de (middeleeuwse) vrouw bepalen.

In het hart van het hart van de schrijn is het derde deel in de bijzondere reeks hedendaagse poëzie in vertaling uitgegeven door Terras in samenwerking met Perdu en Poëziecentrum Gent. De fraai verzorgde bundels zijn het visitekaartje van vormgever Herman van Bostelen. Eerder verschenen in deze reeks Honingprotocollen van Monika Rinck en SIGINT van Ken Babstock. De bundel is leverbaar via de boekhandel en de uitgeverijen van Poëziecentrum Gent en Perdu. Van Anne Kawala (Herlincourt, 1980) verschenen eerder gedichten in Terras #11 ‘Onze’ die voor een deel online te vinden zijn. Zij werkt geregeld samen met film- en theatermakers, choreografen en beeldend kunstenaars. In 2016 was ze te gast op Poetry International.

 

Ook het vierde deel van de reeks Schemerschijn is uit: teksten over schaduw geschreven voor de Jan van Eyck Academie, ondersteund door het Ben Remkes Cultuurfonds. Het betreft Residuen, een gelaagd en genummerd sciencefiction-gedicht van Maarten van der Graaff, met daarachter Residues, de vertaling die Mia You er met de dichter van maakte. De Residuen spelen in een wereld vol spelonken, waar mensen doorheen kunnen bladeren. De moeder van de architect van deze spelonken is naar haar op zoek, vermoedelijk heeft ze zich verscholen in haar eigen creatie. Het is een tegelijk zeer speelse als intelligente tekst, een palimpsest van verhaallagen die elkaar willekeurig lijken te overlappen en verrassende doorkijkjes bieden, ook waar ze onvolledig blijven. Kun je bier drinken met een residu? Het antwoord staat in dit gedicht. De reeks ‘Schemerschijn’ is bedacht door Lex ter Braak, eerdere delen bevatten teksten van Bregje Hofstede, Roos van Rijswijk en Jan Postma.

Over de auteur:

Terras staat onder redactie van Kim Andringa, Tommy van Avermaete, Anna Eble, Fyke Goorden, Erik Lindner, Lisa Thunnissen en Han van der Vegt. Vormgeving: Herman van Bostelen