thema:

De ziel is geen smidse

Vertaling:

Ik ben altijd gezegend geweest met een breed gezichtsveld, en tijdens het grootste deel van meneer Johnsons drie weken durende lessen over de grondwet had ik Burgerschapsvorming alleen in lichamelijke zin bijgewoond, mijn eigenlijke aandacht altijd zijwaarts gericht op de velden en straten buiten, die door het gaasraster in het raam verdeeld werden in scherp omlijnde vierkante vakjes welke aardig leken op de rijen panelen waaruit strips, storyboards voor films, de Alfred Hitchcock Mysteries en dergelijke bestaan. Om overduidelijke redenen had deze vurige belangstelling dodelijke gevolgen voor mijn Luistervaardigheid tijdens het tweede uur BSV, niet zozeer omdat mijn aandacht erdoor verslapte, maar omdat ze werd opgeëist door het actief uitdenken van complete chronologische, episodisch gestructureerde fantasieverhalen, waarvan de meeste zich kenmerkten door hun bijzondere uitvoerigheid. Ik bedoel dat alles wat ook maar het kleinste beetje opviel aan het uitzicht – zoals een felgekleurd stuk straatvuil dat van een gaasvakje naar het volgende waaide, of een stadsbus die gezapig van rechts naar links gleed dwars door de onderste drie rijen vakjes – het begin kon vormen van voor mijzelf bedachte storyboards voor films of strips, waarin elk van de overgebleven gaasvakjes in het raam kon dienen voor de verdere uitwerking van het oorspronkelijke verhaal – de alledaagse lijnbus onverwachts overvallen door Batmans toenmalige vijand, de Rode Commando, die in een binnenaanzicht over meerdere vakjes onder andere juffrouw Vlastos, een aantal blinde kinderen van de Staatsschool voor Blinden en Doven, en mijn doodsbange oudere broer met zijn pianolerares, mevrouw Doudna, gegijzeld houdt, totdat Batman en (achter zijn kleine siermasker) een verdacht vertrouwd uitziende Robin erin slagen de kalm doorrijdende bus te infiltreren door een aaneenschakeling van acrobatische maneuvers met kabels en werphaken, waarvan elk afzonderlijk één vakje van het raam vulde en tot leven bracht, om vervolgens te stollen tot een tableau wanneer mijn aandacht zich vestigde op het volgende paneel, enzovoorts. Deze denkbeeldige constructen, die vaak een heel raam besloegen, vereisten veel moeite en concentratie; eerlijk gezegd hadden ze maar weinig gemeen met wat juffrouw Claymore, juffrouw Taylor, juffrouw Vlastos of mijn ouders dagdromen noemden.

Uit: 2004. Oblivion. New York: Little, Brown and Company. 67-113.

Publicaties Jeske van der Velden
Ferlinghetti, Lawrence. 2014. ‘Een Coney Island van de geest,’ in: Terras #07. Amsterdam: Stichting Perdu (New York: New Directions, 1958). 108-120.
Gray, Amelia. 2015. ‘Gieren,’ webpublicatie voor ‘The Chronicles’ van het Crossing Border festival (Victoria: Fiction Collective 2, 2010).
Hemingway, Ernest. 2014. ‘Onze vertrouwelijke vakantiegids,’, ‘Patserige patriotten ongeliefd in Italië,’ & ‘Uit kamperen,’ in: Hemingway, een mekka voor veinzers en andere verhalen, columns en essays. Utrecht: Het Literatuurhuis (The Toronto Daily Star, 1920-1922). 41-44, 64-68, 69-74.
Naudé, Charl-Pierre. 2014. ‘Alleen ziekenwagens verongelukken,’ in: Terras #07. Amsterdam: Stichting Perdu. 43-47.
Naudé, Charl-Pierre. 2015. ‘De stad zonder ramen,’ in: Terras #09. Amsterdam: Stichting Perdu. 27-37.
Schwabsky, Barry. 2015. ‘Anonieme aantekeningen over tekenen,’ in: Terras #09. Amsterdam: Stichting Perdu (New York: Black Square Editions, 2015). 57-62.
Sweeney, Matthew. 2015. ‘6 gedichten,’ in: Terras #08. Amsterdam: Stichting Perdu. 144-149.
Velden, Jeske van der. 2015. ‘Een toekomstige klassieker in vertaling,’ in: Filter, tijdschrift over vertalen 22:3. Nijmegen: Vantilt. 17-22.
Velden, Jeske van der. 2015. ‘Feest zonder einde. Het Parijs van Hemingway in vertaling,’ webpublicatie voor Filter, tijdschrift over vertalen.
Velden, Jeske van der. 2014. ‘Over Terras, vertalers en andere utopisten,’ webpublicatie voor Filter, tijdschrift over vertalen.

Contact
j.vandervelden1@gmail.com

Over de auteur:

David Foster Wallace (1962-2008) was een Amerikaanse romanschrijver en essayist. Hij staat het best bekend om zijn ambitieuze roman Infinite Jest (1996). Zijn schrijfstijl wordt door sommigen omschreven als ‘maximalistisch’ en leverde hem vergelijkingen op met schrijvers als Thomas Pynchon en Don DeLillo. In Nederlandse vertaling verschenen o.a. De bezem van het systeem (vertaling Frank van Dixhoorn, 1987) en De bleke koning (vertaling Iannis Goerlandt en Daniël Rovers, 2013). Wallace overleed in 2008.

Over de vertaler:

Jeske van der Velden studeerde Engelse Taal en Cultuur aan de Universiteit Utrecht. Ze vertaalde onder meer voor Het Literatuurhuis, Terras en ‘The Chronicles’. Ook droeg ze haar vertalingen van Paul Farley voor op het festival Dichters in de Prinsentuin. Vorig jaar ontving ze een door het Nederlands Letterenfonds gesubsidieerde Talentbeurs. Momenteel werkt ze naast haar scriptie aan de vertaling van een poëziebundel voor Terras.