De doden
Eerst zijn ze heel klein, staan als marionetten bij je op de drempel. Ze groeien van nieuwe maan tot nieuwe maan, met steeds andere maskers dringen ze je droom binnen en eisen hun leeuwendeel op. Ze warmen hun handen aan het open vuur buiten in het westen onder het dalende sterrenbeeld. In korstmossen en vlekken herken je ze weer, onder de schaduwhoed en in de sluier van de sneeuw, je loopt in hun spoor van as, loopt in hun spoor van wind, de duisternis zoemt van hun stemmen in jou. Erika Burkart (Zwitserland, 1922-2010) was werkzaam in het basisonderwijs. Ze publiceerde een twintigtal dichtbundels waaronder Der dunkle Vogel (1953), Die Zärtlichkeit der Schatten (1991) en Ortlose Nähe (2005), romans als Das Schimmern der Flügel (1994), Rufweite (1975) en banden met aantekeningen als Am Fenster, wo die Nacht einbricht (2013). Veel van haar … lees meer
