De ingang in dit taallabyrint is een anekdote. In een gesprek dat aan het einde van de Koude Oorlog plaatsvond tussen de Bondspresident Richard von Weizsäcker en de Sovjetleider Mikhail Gorbatsjov begon de laatste over zijn idee over Europa als gemeenschappelijk huis, en hij bereidde daarmee de weg voor een vreedzame toenadering van de twee machtsblokken in die tijd. Zijn onuitgesproken idee over een ‘huis’ was typisch Sovjet: een komunalka, een appartementenblok met meerdere ingangen, met ruimtes die vaak door meerdere gezinnen werden gedeeld; en waarin grenzen zorgvuldig werden bewaakt. Von Weizsäcker antwoordde vanuit zijn ideeën over wat een huis voorstelde: hij wilde een huis waarin iedereen – lees, de twee Duitslanden – samen kon zijn.

Zodra de Britten zich erbij voegden kwam er nog weer een ander idee van een huis bij: een hek om de tuin, losstaande huizen, en natuurlijk de vraag wie welke kamer kreeg toebedeeld.