Het is alweer lang geleden dat ik bij Valère Novarina aanbelde. Ik zou met de Franse acteur André Marcon op tournee gaan met De Ongerustheid, een monoloog uit Novarina’s tekst Toespraak tot de dieren. Mijn taak was om de vertalingen voor te bereiden en de boventiteling te verzorgen voor een tournee in Polen, Oekraïne, Tsjechië, en bijna heel Zuid-Amerika. Niet in het Nederlands dus, mijn moedertaal. In het geval van Novarina is de notie van moedertaal wel een apart gegeven, want Novarina bezigt een soort oertaal, waarvan de alchemie vooruitloopt op alle bestaande taalgrenzen. Het gaat hier om de wieg van klank en ritme waaruit de betekenis ontstaat, een warm gevoel van ontdekking en herkenning dat je bij woorden kreeg voordat je naar school gestuurd werd.