Mijn eerste meisje
Ze kwam op zeventien september in mijn leven, op school. In mijn zakagenda zette ik een dikke rode cirkel om die datum. Ik zag haar in de foyer, ze zat op een van de aan elkaar vastgemaakte stoelen. Toen ik als opgeschoten jongen luid hoestend langsliep, keek ze naar me op. En onwillekeurig bleef ik staan. Zo’n meisje had ik nog nooit gezien, ik geloofde niet dat zulke meisjes bestonden en tegelijkertijd was het net alsof ik in mijn dromen, ’s nachts en overdag, al heel vaak mijn ogen op haar uitgekeken had. En op slag waren alle eerdere liefdesherinneringen overschaduwd, leek het verleden heel, heel ver weg, alleen maar door haar vluchtige blik. Gezichten, gestalten, slanke, verleidelijke benen in dunne kousen, korte rokjes… Haar kortstondige, ontevreden oogopslag was genoeg om de wereld voor mij op z’n kop te zetten. Zij was nu het enige wat al mijn gedachten vulde, … lees meer
