De muzikaliteit van Léon-Gontran Damas’ Black-Label
Ergens in de krochten van mijn geheugen weerklonk zijn naam: Léon-Gontran Damas. Ik hoorde voor het eerst van hem in zijn geboorteland, Frans-Guyana, vroeger een Franse kolonie, tegenwoordig ingelijfd als overzeese gemeente. Een schooljaar lang gaf ik daar les op een schooltje in het half door de jungle overwoekerde dorpje Apatou. In dit best bewaarde stukje Afrika buiten Afrika wonen afstammelingen van slaven die stroomopwaarts over de Marowijnerivier vluchtten, weg van de plantages. De directeur van het collège, een bijzonder belezen man, kwam oorspronkelijk uit de Elzas. Waar het voor hem op school verboden was zijn moedertaal te praten, maakte hij het voor zijn leerlingen mogelijk onderwijs in Creoolse talen te genieten. Regelmatig vertelde hij in geuren en kleuren over de geschiedenis en cultuur van de Franse overzeese gebieden. Namen van intellectuele en literaire grootheden afkomstig uit deze gebieden passeerden de revue. Zo introduceerde hij bij mij René Maran, de … lees meer
