Germain in de metro
Soms stel ik me voor hoe mijn leven zou zijn zonder de metro. De hel op aarde, ik zou er alleen maar kunnen kijken hoe de wereld om me heen leeft, zonder ooit mee te kunnen doen. Die ritjes zijn waarschijnlijk het enige wat me ervan weerhoudt de Seine in te springen als ik weer eens zo erg stotter dat zelfs mijn eigen zus me niet begrijpt.
Hier, en hier alleen ben ik op mijn plek en zijn jullie de indringers. Ik zie jullie, kijk naar jullie, en ik weet wie jullie zijn. Ik ken jullie namen, beroepen en leeftijden niet, maar ik weet gelijk wie van jullie ik haat. De oude vrouw voor me met haar Chaneltas dicht tegen zich aangedrukt, die met een angstige blik alle passagiers aanstaart die te donker zijn naar haar mening. Het sukkeltje dat een veel te grote koptelefoon heeft voor zijn hoofd, en … lees meer
