thema:

[I BEGAN MY PLAYS IN PROSE…]

Vertaling:

Aanvankelijk schreef ik mijn toneelstukken in proza, maar steeds vaker merkte ik dat het saai is om in proza te schrijven, omdat je dan een bepaald keuze-element hebt. Het is makkelijker om erachter te komen wat belangrijk is of onbelangrijk als je in verzen schrijft. Er is dan sprake van minder psychologie. Kleine details passen niet in verzen. Je krijgt een frescotechniek. Volgens mij moet drama, als het over geschiedenis handelt, in de techniek van het fresco geschreven worden. In vrij brede, eenvoudige penseelstreken en niet in details. Het hangt af van de stof en de stof is in dit geval in grote mate historisch. Het verschil tussen de plaatsen van handeling in mijn toneelstuk: de ene scène is geschreven in proza, de andere in verzen. Het is eigenlijk een probleem van de impact van de geschiedenis – zelfs van het tempo van het historische verloop. Als er stilstand is, is het in proza. Als de handeling een gewelddadiger ritme heeft, is het in verzen.

 

10.6.1978

 

 

(Origineel geschreven in het Engels.)

Over de auteur:

Heiner Müller (1929–1996) omschreef zichzelf als een ‘constructief defaitist’ en wordt door anderen vaak de belangrijkste Duitse toneelvernieuwer sinds Brecht genoemd. Zijn fragmentarische werk is een labyrint van literaire, politieke, filosofische en historische verwijzingen, waarin hij de confrontatie met ‘de tragedie van de sterfelijkheid’ niet schuwt. Marcel Otten vertaalde een aanzienlijk deel van zijn oeuvre in het Nederlands. Opvoeringen van zijn werk zijn een zeldzaamheid geworden in het Nederlandse theater.

Over de vertaler:

Marcel Otten (1951) vertaalt uit het Engels, Duits, Frans, Oud- en Modern IJslands en Noors. Hij studeerde Nederlands, Engels, Filosofie, Oudijslands en Theaterwetenschappen. Na geruime tijd in Duitsland bij diverse grote toneelgezelschappen gewerkt te hebben, was hij aan Toneelgroep Theater verbonden als dramaturg/vertaler. Daarna vertaalde en bewerkte hij in totaal zo’n 100 toneelstukken voor alle grote gezelschappen. Voor de vertaling van de Edda van Snorri Sturluson kreeg hij de Filter Vertaalprijs 2012.