Ter gelegenheid van hun twintig-jarig bestaan, gaat het Ab Baars Trio in november samen met New-Yorkse gastmusici Vincent Chancey en Fay Victor met Invisible Blow op tournee door Nederland en Europa.

Invisible Blow is een term uit de bokssport en kan worden opgevat als een metafoor voor het leven. Het programma is samengesteld door Ab Baars i.s.m. dichter Anneke Brassinga. Inspiratiebron voor de muziek zijn gedichten en teksten van William Carlos Williams, Charles Bukowski, Hans Faverey, Anneke Brassinga, Aischylos, Joyce Carol Oates, Emily Dickinson, William Butler Yeats, Weldon Kees, Robert Creeley, Seamus Heaney.

 

 

[html5video rawsrc=”http://stichtingwig.com/sitefiles/video/AB3_2.flv” width=640 height=360]

 

 

 

The Descent’ (fragment)

 

… No defeat is made up entirely of defeat-since

the world it opens is always a place

formerly

unsuspected. A

world lost

a world unsuspected,

beckons to new places

and no whiteness (lost) is so white as the memory

of whiteness

 

William Carlos Williams

Pictures from Breughel and other poems
(blz 73)

 

 

Neergang (fragment)

 

Geen nederlaag bestaat louter uit nederlaag – want

de wereld die ze opent is altijd een plaats

waarvan voorheen

geen vermoeden bestond. Een

verloren wereld,

een onvermoede wereld,

wenkt naar nieuwe plaatsen

en geen (verloren) onschuld is zo onschuldig als de herinnerde

onschuld.

 

Vertaling: Huub Beurskens

 

 

 

Hoe stiller ik sta hoe meer ik minder-

De ruimte valstrik, genade neemt met sprongen af
tot vonk en dwaalicht rond het bokkige:
redeloos onding ik.

De nederlaag zal overwinning zijn op
al mijn schijngestalten –
om te willen wat moet :
breken, ontbreken

 

Anneke Brassinga

 

 

 

Everything that man esteems

Endures a moment or a day.

Love’s pleasure drives his love away,

The painter’s brush consumes his dreams;

The herald’s cry, the soldier’s tread

Exhaust his glory and his might:

Whatever flames upon the night

Man’s own resinous heart has fed.

 

William Butler Yeats

The Resurrection

 

 

Alles waar de mens naar zoekt

duurt een moment, of slechts een dag.

Liefdesgenot is liefdes graf,

De schilder smoort zijn droom op doek

herautenkreet, soldatenmars

putten hun roem uit en hun macht

alles wat vlamt tegen de nacht

brandt op het harsrijk mensenhart.

 

Vertaling: Han van der Vegt

 

 

 

The loser

 

And the next I remembered I’m on a table,

everybody’s gone: the head of bravery

under light, scowling, flailing me down…

and then some toad stood there, smoking a cigar:

“ Kid you’re no fighter,” he told me,

and I got up and knocked him over a chair;

it was like a scene in a movie, and

he stayed there on his big rump and said

over and over: “Jesus, Jesus, whatsamatta wit

you?” and I got up and dressed,

the tape still on my hands, and when I got home

I tore the tape of my hands and

wrote my first poem,

and I’ve been fighting

ever since.

 

Charles Bukowski

The Roominghouse Madrigals
(blz 43)

 

 

 

Small Prayer

Change, move, dead clock, that this fresh day

May break with dazzling light to these sick eyes.

Burn, glare, old sun, so long unseen,

That time may find its sound again, and cleanse

What ever it is that a wound remembers

After the healing ends.

 

Weldon Kees

A good chord on a bad piano
(blz 83)

 

 

 

I stepped from Plank to Plank

A slow and cautious way

The stars about my Head I felt

About my Feet the Sea.

 

I knew not but the next

Would be my final inch –

This gave me that precarious Gait

Some call Experience

 

Emily Dickinson

875

 

 

 

Consolatio

 

What’s gone is gone.

What’s lost is lost

 

What’s felt is pulse –

what’s mind, what’s home.

 

Who’s here, where’s there –

what’s patience now.

 

What thought of all,

why echo it.

 

Now to begin –

Why fear the end.

 

Robert Creely

Selected Poems
(blz 336)

 

 

 

From ‘Lightenings’

 

iii

 

Squarings? In the game of marbles, squarings

Were all those anglings, aimings, feints and squints

You were allowed before you’d shoot, all those

 

Hunkerings, tensings, pressures of the thumb,

Test-outs and pull backs, re-envisagings,

All the way your arms kept hoping towards

 

Blind certainties that were going to prevail

Beyond the one-off moment of the pitch.

A million million accuracies passed

 

Between your muscles’ outreach and that space

Marked with three round holes and a drawn line.

You squinted out from a skylight of the world.

 

Seamus Heaney

Seeing Things
(blz 57)

 

 

 

By suffering we learn

Yet there drips in sleep before my heart

a griefremembering pain

Good sense come the hard way

And the grace of the gods

(I’m pretty sure)

is a grace that comes by violence

 

Aeschylus – Agamemnon

 

 

 

It is as if by way of the most strenuous

exigencies of the physical self a boxer can

-sometimes- transcend the merely physical;

he can, if he is lucky, be absolved

of his mortality

 

Joyce Carol Oates

On Boxing

om het voor te doen,

om het mee te doen,

 

houdt het vanzelf op.

De vingers verlaten hun hand

 

En laten de hand los. De voeten

zijn vrij – gaan ieder voor

zich te gronde. Wat blijft

 

liggen, wordt woord voor woord

opgeheven. Alleen de wind

 

waait nog, tot ook

hij opraakt,

waarheen hij wil

 

Hans Faverey

(uit Sur Place)