In de loop van de afgelopen vijftig jaar heeft Hélène Cixous (Oran, 1937) meer dan 75 boeken gepubliceerd, maar in het Nederlandse taalgebied is zij vooral bekend als auteur van een tweetal theaterteksten voor het Théâtre du soleil van Ariane Mnouchkine en als feministisch auteur. Vanaf eind jaren negentig ontwikkelt Cixous een geheel eigen vorm van ‘autofiction’ waarin ze een zoektocht onderneemt naar persoonlijke en familieherinneringen die nauw verweven zijn met de tragedies van de twintigste eeuw. Het zijn speelse, avant-gardistische en experimentele teksten waarmee het Nederlandstalige publiek nog niet eerder kennismaakte omdat er sinds begin jaren negentig geen werk meer van deze Franse auteur met Algerijnse roots in het Nederlands werd vertaald.