Een landschap en een supermarkt
Ik was met drie collega’s op weg naar Lissabon en we hadden het over Zwitserland. (We wonen alle vier in Genève, in Franstalig Zwitserland.)
Ik: ‘Vinden jullie Zürich zo leuk?’ Zij: ‘Zeker.’ Ik: ‘Oké, maar als jullie naar Zürich gaan, voelen jullie je dan thuis?’ Zij: ‘Natuurlijk.’ Ik: ‘Maar ze spreken daar Zwitserduits!’ Zij: ‘Daar gaat het niet om. De nette straten…’ Ik: ‘Nee! Maak me niet wijs dat het aan de Zwitserse netheid ligt!’ Zij: ‘Niet alleen… Ook aan de reclameborden, een beetje aan de architectuur, aan de winkels: kortom, je voelt je er in een vertrouwde wereld.’ Ik: ‘Oké, maar in Parijs bijvoorbeeld…’ Zij: ‘Parijs? Hè bah!’ Ik: ‘Maar in Parijs zijn de overeenkomsten toch…’ Zij: ‘Nee, we voelen ons helemaal niet thuis in Parijs! Hou op over Parijs!’ Ik: ‘Oké, maar in Lyon, of in de Provence…’ Zij: ‘Idem dito.’ Ik: ‘Maar verdorie, in Parijs … lees meer
