Volker Braun werd in 1939 in Dresden geboren en hoorde zo’n twintig jaar later tot de jonge dichters die in Oost-Duitsland de Lyrikwelle, een ware poëzie-golf, op gang brachten. Na WO II en het nazi-Reich gold hun jeugdige geestdrift een hervormingsgezinde socialistische opbouw van de DDR. Dat enthousiasme kreeg al snel een flinke knauw met de culturele ijstijd in 1965 en het neerslaan van de Praagse Lente in 1968. Ook Oost-Duitse troepen namen aan die Sovjetinvasie deel.

Voor Volker Braun en zijn generatiegenoten was dat een keerpunt. Toch bleven de meesten, zij het kritische, begeleiders van het DDR-socialisme. Zij moesten censuur, publicatie-vertragingen en -verboden zien te verdragen. De ‘uitburgering’ van dichter-zanger Wolf Biermann in 1976 was een breekpunt. Tal van auteurs verlieten de DDR, al dan niet gedwongen. Volker Braun – een van de eerste protesterenden tegen de Biermann-uitwijzing – bleef in Oost-Berlijn.