Magneet

 

1.

Aangetrokken met dit koperen bot:

geluid geleid door de tijd, bevrijd

van wortels en werkwoorden in een enkele schok.

 

2.

onder de linde die aantocht ruist

drijft jouw schaduw rode aarde,

bedekt ieder woord.

 

3.

in de groeve van de adem graaf ik naar

keelkleurige stenen om de

dakpannen te stuiten.

 

(de rots en het geluid van zijn ontstaan)

 

“we are the wilderness”
S. Howe

Gerfalco, 1-11 juli 2016

 

 

 

 

Risiera di San Sabba (Triëst)

(voor wie denkt
dat we zijn uitgepraat
over holocausten)

 

‘Opnieuw?’ zeg je,

het spoor van

rook lijkt je

hetzelfde, de deur

weer eens

dichtgegooid.

 

Maar hier

behoudt de rijst

zijn vlies, verliest zelfs

zijn bitterheid niet

met het wassen

van de jaren,

balken blijven steken

in ogen, cement

weerkaatst de adem.

 

‘Opnieuw’, herhaal ik,

anders maar

altijd hetzelfde

is het kloppen van

andermans bloed

in onze nek.