thema:

Het probleem met Parijs

Vertaling:

In de wereld van vandaag is er niet meer zoiets als Parijs.

Wil Parijs bestaan, dan heb je een middelpunt nodig.

En dat is in strijd met de vrijheid van meningsuiting.

 

Er is geen Parijs in de nieuwerwetse wereld,

wel een parfum genaamd Parijs –

een vleugje zonder oorsprong dat halverwege stopt.

Zoals de onvermelde, gewichtloze tragedie

van de rondvliegende insecten;

of een zeer vage, eeuwigdurende glimlachende geheugenstoornis.

 

Er is geen Parijs.

 

En ook geen Berlijn.

De vergelijking die de helften

verbindt, is afgebroken.

Naar Amerika verkast. Op tijd geëmigreerd.

Daar wordt ze E = mc² genoemd,

waar de zwevende ² een ballon aan touwtje is,

vastgehouden door een circusaapje –

voor een zee van schaterende kinderen.

En ziet hij er niet droefgeestig uit?

 

Je hebt ook de netelige kwestie Jeruzalem.

En nu beweren sommigen dat zelfs Atlantis een mythe is.

 

Er is wel een jonge dame van het merk Parijs.

Zij en haar ondergoed wegen hetzelfde.

Terstond citeert ze uit de weegschaal

van Celan, uit de twee beroemde schalen

over wat, Margariet, van minder waarde is.

(Terwijl ze haar haar, Sulamiet,

laat fatsoeneren bij de televisiekapper.)

 

Heb je al gehoord van de nieuwe Kaváfissen,

die zo zeuren over ‘deze Parijzen’ –

als je ‘thuis bent, was je al overal’?

Inderdaad is er geen Parijs.

 

Als een engelenschaar luidt een massa meentdorpjes

de nieuwe wereld in.

En allemaal heten ze Parijs.

Je kunt ze één voor één als een Barbie of een etalagepop schudden,

en dan vallen de hoogmoedige plastic oogjes open

 

op de omringende openbaringen:

de doodsaaie vlaktes, bijvoorbeeld.

Zoals gezien vanaf een hooggelegen schouw.

Er zijn veel kleine dorpjes genaamd het nieuwe Parijs.

 

Ze vormen Parijs-halssnoeren;

nieuwe bacteriën-Parijsvelden

de vlekken van 101 Parijs-Dalmatiërs,

die zich wellustig vermeerderen.

 

O, Parijs –

in de mond van een stotteraar.

 

Een carcinoom genaamd Parijs

(een Tokio-gevalsstudie)…

 

Dus als je nog nooit in Parijs bent geweest,

weet dan dat je er al was.

Kom kijken! Hoe marcheert, Napoleon indachtig,

een stoet Parijzen, perfect getimed,

synchroon voorbij.

Over de auteur:

Charl-Pierre Naude (1958)publiceerde tot nu toe vier dichtbundels, drie in het Afrikaans en één in het Engels. Zijn meest recente werk is Al die lieflike dade uit 2014. Zijn essays, poëzie en korte verhalen verschenen eerder in diverse Nederlandse en Vlaamse tijdschriften. In 2018 verscheen zijn debuutroman Die ongelooflike onschuld van Dirkie Verwey.

Over de vertaler:

Alfred Schaffer (1973) vertaalt, recenseert poëzie voor De Groene Amsterdammer en werkt als docent aan de vakgroep Afrikaans en Nederlands van de universiteit van Stellenbosch in Zuid-Afrika. Zijn meest recente dichtbundels is het bibliofiele Postuum. Een lofzang (2016).