thema:

Over Tiffany Atkinson

Tiffany Atkinson (1972) behoort tot de meest veelbelovende Engelse dichters van haar generatie. Met haar eigenzinnige stem maakt ze van de werkelijkheid vaak een surrealistische beleving, of het nu gaat om het verslag ‘van binnenuit’ van de overstromingen die een groot deel van Engeland in 2007 teisterden (‘Rain’/’De regen’), of om de ‘definitie’ van wijsbegeerte zoals die ontstaat uit de beschrijving van een keuken die eerder aan een plaats delict (vond hier een crime passionel plaats?) dan aan, enfin, een keuken (of aan wijsbegeerte) doet denken (‘Philosphy’/’Wijsbegeerte’). Atkinson verweeft in haar beste gedichten, niet ongelijk aan de door haar bewonderde Simon Armitage, uiteenlopende verhaallijnen en stemmen en schept daarmee gedichten waaruit, ondanks een soort ‘opgewekte hipheid’ (‘De regen’), de eeuwenoude worsteling met het alledaagse spreekt: ‘food and drink, sex and celibacy, love and jobs, children, childlessness, money and old age – all the usual things’, zoals Patrick McGuiness het formuleert in zijn bespreking van Atkinsons recentste bundel, Catulla et al. uit 2011 (waaruit ‘Rain’ en ‘Philosophy’ afkomstig zijn).
In ‘Catulla’, de eerste afdeling van Catulla et al., varieert Atkinson op gedichten van Catullus (84-54 v. Chr.). Het zijn geen vertalingen, eerder ‘gendered’ (aldus McGuiness) reacties op het werk van deze misschien meest speelse van de Romeinse dichters. Uit Catullus’ ‘Carmen 5’ (‘Laten wij leven mijn Lesbia, en laten wij ook liefhebben’) wordt ‘Geef mij duizend kussen, vervolgens honderd, / vervolgens duizend anderen, vervolgens een tweede honderd / Vervolgens voortdurend weer duizend anderen, vervolgens honderd’: ‘One / can measure out one’s span // by letting x be kisses minus t / until.’
De twee door mij vertaalde gedichten zijn afkomstig uit de tweede afdeling, ‘Et al.’, die losstaat van deel een maar een vergelijkbare lichte toon koppelt aan soms rauwe observaties en introspecties die de werkelijkheid belichten en doorlichten.
Atkinsons eerste bundel, Kink and Particle, kwam uit in 2006. Ze won er in 2007 de Jerwood Aldeburgh First Collection Prize mee. In 2000 had Atkinson al de Ottakar’s and Faber National Poetry Competition gewonnen. Atkinson is als docent Creative Writing en Literary Studies verbonden aan de Universiteit van Aberystwyth (Wales).
 
 

Over de auteur: