thema:

, ,

PoetTrio: drie gedichten

Vertaling: , , , , , ,

Hoe Kafés Ellenikos te drinken in Emprosneros
W.N. Herbert

Altijd vroeg op, steeds vaker nu
de oude lenzen vertroebelen en zich voldoende
van het licht van gisteren onzeggen om het gemoed gerust te stellen
en door de dageraad te slapen, zit mijn vader
en drinkt kafés met Apostolos
die nog veel vroeger is opgestaan om te zorgen voor de schapen die hij kocht
toen hij in de knel kwam. Geen van beiden begrijpt
ook maar een woord van wat de ander zegt,
zij drinken samen hun kafédhes in de koelte
voor de cicaden, de pieken van de Witte Bergen onbewolkt,
af en toe een schorre haan.
‘Hij slurpte het op en toen hij klaar was
schonk hij er water in, wervelde het kopje rond,
en dronk het drab en zo doe je dat.’
Ik heb nog nooit iemand dit zien doen
maar laat het bestaan, twee dode mannen
die het water rondwervelen en het drab drinken
in de stilte voor het aanzwellen van de hitte.

vertaling: Elma van Haren / W.N. Herbert / Karlien van den Beukel

 

Juno’s droom
Fiona Sampson

Juno ligt
in de aarde
het grote dromen
is begonnen
en hoewel ze rent
rent en rent
door de draaiende
aarde zal ze niet
bewegen noch
brengt ze de schapen thuis
noch vangt ze de haas
waarvan ze droomt
terwijl haar beenderen
een witte sikkel vormen
terwijl haar schedel
zich vult met de wortels
van kamille en wilg
terwijl ze blaft
heeft ze haar bek
vol van de goede
aarde de geur
dringt binnen verandert
haar verandert
de richting
van haar droom
ze is aan het rennen               nu
naar ons toe
aan het rennen door
de draaiende aarde
naar ons toe ze
is bijna thuis


vertaling: Hélène Gelèns / Fiona Sampson / Karlien van den Beukel

 

Stormstrand
Sean O’Brien

Het voelt alsof iets groots behaald is, de leegte
Herschikt is om de dingen eenduidig te maken.
In de lange poel achter het kiezelstrand

De hemel blauw en bitter. Amstelkratten
En weggerukte strengen zeewier gingen evenzeer
In de herziening, terwijl de zee

Ergens voorgoed naartoe verdwenen lijkt:
De afstand is alle ruimte gegeven
En de horizon schijnt ook nog zo’n achterhaalde

maatvorm te blijken. Wat blijft:
alleen het sublieme dat ons
een zonverblinde plaats bepalen doet.

Het is ijskoud als we ten tonele komen –
Lastiger is het de helling op te struinen –
Alsof we eindelijk de grondbegrippen

moesten aanspreken die we ooit verstandig
in weerbestendige vakjes terzijde legden
voor een dag als deze. Maar het is meteen duidelijk

dat ons geen sprekende rol is gegeven.
Die is voor de meeuwen. In deze karige
Laaiende zoutverzadigde lucht en verblufte aardkunde

Zijn we slechts hier in naam van iedereen
die langschrijdt om te gaan begroeten
en rouwen, verderop en verder weg.


Vertaling: Menno Wigman / Sean O’Brien / Karlien van den Beukel

 

Over de auteurs:

Fiona Sampson (MBE) is een gelauwerd dichter en door critici geroemd prozaschrijfster. Haar werk verscheen in zevenendertig talen en ze won internationale awards in de VS, India, Macedonië en Bosnië. Als lid en voormalig bestuurslid van de Royal Society of Literature publiceerde ze zevenentwintig boeken en won de Newdigate Prize, een Cholmondeley Award, een Hawthornden Fellowship en verschillende awards van de Arts Councils van Engeland en Wales, de Society of Authors en de Poetry Book Society. Daarnaast werd ze twee keer genomineerd voor zowel de T.S. Eliot-prijs als de Forward Prize. Ze is werkzaam als hoogleraar poëzie aan de universiteit van Roehampton. Foto auteur: Jemima Kuhfeld.

Sean O'Brien publiceert in 2018 zijn negende poëziebundel Europa. Zijn verzameld werk Collected Poems verscheen in 2012. Hij ontving voor zijn werk verschillende prijzen waaronder de T.S. Eliot-, de Forward- en de Roehampton Poetry-prijs. In 2016 verscheen zijn tweede roman, Once Again Assembled Here, en zijn tweede bundel korte verhalen, Quartier Perdu, wordt dit jaar verwacht. Hij is criticus, vertaler, redacteur, toneelschrijver, romancier, ervaren docent en mentor. Hij werkt als hoogleraar Creative Writing aan de universiteit van Newcastle en is lid van de Royal Society of Literature.

W.N. Herbert (1961) is geboren in Dundee, Schotland. Zijn boeken worden voornamelijk uitgegeven bij Bloodaxe Books. Hij is hoogleraar Poëzie en Creative Writing aan de universiteit van Newcastle en lid van de Royal Society of Literature en de Dundee Makar, of Stadslaureaat. Zijn recente boeken zijn Omnesia en Murder Bear, en recente onderscheidingen die hij ontving zijn de Cholmondeley award en de Saboteur award. Naast het vertalen van Nederlandse poëzie vertaalde hij ook Chinese, Bulgaarse, Farsi en Somalische poëzie.

Over de vertalers:

Elma van Haren (1954) is geboren in Roosendaal. Ze debuteerde in 1988 met de bundel De reis naar het welkom geheten bekroond met de C.Buddingh'-prijs. Ze heeft elf dichtbundels gepubliceerd, waaronder drie voor kinderen. In 1996 ontving ze de Jan Campert-prijs voor de bundel Grondstewardess. Haar nieuwste bundel Zuurstofconfetti werd gepresenteerd in januari 2018. Naast poëzie schrijft ze ook proza. In 2012 verscheen de verhalenbundel Walsen, in 2016 de roman Mevrouw OVO. Ze geeft les op de Schrijversvakschool in Amsterdam en is redacteur bij de Dietsche Warande & Belfort.

Hélène Gelèns is literair auteur. Ze publiceerde de dichtbundels niet beginnen bij het hoofd (2006), zet af en zweef (2010, Jan Campertprijs) en applaus vanuit het donker (2014). De vierde is in aantocht. Haar meest recente werk is het hoorspel Golfbrekers voor Radio 1 (december 2017).

Karlien van den Beukel is universitair docent Creative Writing aan de London South Bank University. Na haar doctoraat 'Modernist poetics' aan het Gonville and Caius College te Cambridge werkte ze voor de BBC als programmamaakster over kunst. Ze publiceerde in de tijdschriften Jacket, How(2), en Angel Exhaust, en vertaalde Tonnus Oosterhoffs digitale poëzie naar het Engels. Momenteel houdt ze zich bezig met allegorieën in games.

Menno Wigman (1966-2018) publiceerde op 18-jarige leeftijd in eigen beheer de dichtbundel Van zaad tot as. Het zou nog dertien jaar duren voordat hij in 1997 debuteerde met 's Zomers stinken alle steden. Hij vertaalde Franse prozagedichten uit het fin de siècle die verschenen onder de titel Wees altijd dronken en werk van Rilke, Elske Lasker Schüler en Thomas Bernhard. Er verschenen nog vier dichtbundels voor hij overleed aan de gevolgen van een dubbele longontsteking. Hij gold als de meest prominente dichter van zijn generatie.