thema:

Stok

Ik zie mij opstaan

Ik zie mij koffie willen

Ik zie mij zeggen: assi!

Ik zie ons vertrekken door het poortje.

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik denk aan koffie

Ik vraag mij af of het geen tijd is

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik kijk naar een stok.

Ik zie mij de stok oprapen –

Ik zie mij een andere stok oprapen

Ik zie mij de andere stok gooien

In de lucht.

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik vraag mij af hoe laat het is.

Ik vraag mij niet af of het laat is en ook niet hoe vroeg,

Maar hoe laat in de vroegte het al is.

En of dat niet té laat zou zijn.

 

Ik probeer de verstreken tijd in een blokje voor mij te zien,

het blokje te wegen en dat gewicht om te zetten in minuten.

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

– in twee stukken

 

Ik zie hem wanhopig heen en weer lopen

En weer en heen en weer weer.

Tussen de twee stukken stok.

Tussen de twee stokstukken.

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie de tijd in de vorm een worst en vraag mij af hoe lang de worst is die al voorbijging

 

Ik zie mij een stok oprapen –

Ik vraag mij af of de tijd nog bestaat als hij vergeten wordt

Ik vraag mij of die worst wel tijd is of iets anders dat verstreek:

de hoeveelheid lucht die in- en uitgeademd werd

de sliert gedachten

een streep gemaakt van alle stokken die door de lucht vlogen

 

Ik zie hem ongeduldig kijken met zijn kopje scheef.

– Ik zie de stok door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok –

 

Ik vraag mij af of hij de worst van tijd zou lusten

Over het algemeen lust hij wel worst

 

– door de lucht vliegen

 

Ik zie mij een stok oprapen

Ik zie de stok door de lucht vliegen

Over de auteur:

Dounia Mahammed (1990) is schrijfster en actrice. Ze studeerde in 2015 af aan de afdeling drama van het KASK in Gent. In haar afstudeervoorstelling Salut Copain gebruikt ze de taal als medium om op de scène te filosoferen, dromen, tekenen, wankelen en bevragen. In haar solo w a t e r w a s w a s s e r (2017) gaat ze op zoek naar een nieuwe manier van communiceren, waarbij haar associaties en bewegingen een dialoog aangaan met de muziek van Alan Van Rompuy. Beide voorstellingen verschenen in boekvorm bij De Nieuwe Toneelbibliotheek.