Tijdschrift Terras

Dromen van geluid in de berg

(naar Anish Kapoor)

Het is te kort dit leven in de berg

waar onthoofde ruiters zingen koortsige liederen over het zelf en de oorlog

Wanneer zagen we voor het eerst de bomen van gevlekt gebeente, hoorden we voor het eerst

het gekras van kraaien, het getwist van de tuintroepialen,

het echoënd geschreeuw van de slapers, bij het oefenen van hun laatste woorden het verweer tegen hun laatste dromen

(Deze dromen waren van mij en niet van mij zeggen de muren van steen,

muren van het gedicht) Hegkrekels zingen en de witte walvis

zijn witheid zingt in de stenen droom en de verloren uren hebben elk

hun stille lied in de hitte van de bijentijd en de schok van verlangen

wanneer tijd geen tijd is en de eindeloos schuivende stenen roekeloos spreken

Zonder titel (februari 2003)

Het is waar dat ik soms het woord snede gebruik in plaats van rede, dat ik elke keer verrast ben

bij de plotse voortgang van de seizoenen en dat, wanneer alles gezegd is,

alles vaak loskomt. Kijk hoe de wormen in goden veranderen

voor onze wazige ogen en hoe het lyrische

oorlogsapparaat zingt in de grauwheid van de ochtend.

En de naam van zijn lied? Maar hier zijn we

tussen de honden groot en klein van na de dageraad.

Kan men in dat soort licht de liefde bedrijven of uit de eerste bladzijden van Stilte voorlezen?

De glanzende, vroege vlinders bij Pura thuis, onderaan de vulkaan.

Campesinos versperren de weg. Es bueno.

De lach van de sfinx

De lach van de sfinx deed mijn ogen bloeden

Het bloed uit mijn ogen vloeide op een oude landkaart

Beste Lexicon, ik stierf in jou zoals een draakvlinder of een draak in een fles zou doen

Beste Lexia, er is geen verstand

Beste Boek, je was nooit een boek Panter, je bent niet meer dan een pagina gescheurd uit een boek

Dwaas Meer, je was de ruïne van een boek

Beste Merline, Allerbeste Lou, de straten hier hebben hun volheid en hun vaart als een blinde op een draaimolen

Ooit was ik een brave jongen maar nu slaap ik uren aan een stuk Sneeuw, je moet mijn hoofdkussen zijn

Beste Merline, Allerbeste Lou, ik zie een fazant op het hek terwijl ik dit schrijf terwijl ik Afrika in brand zie staan bij toeval in een verkoelende wind

Hatelijke Stad, in de droom was de boom eerst een woord dan werd hij een kolom in een donkere arcade Welke tekens voor even en oneven moeten worden gemaakt