linoleum
middaghitte, je zet de koffer naast de deur
en koelt met koud water je gezicht, maakt
dan als altijd je rondje door de tuin, hij snuift
en heft, nog moe, zijn kop: spreek maar één woord
dan drukt de hond zich tegen het gaas, en aan de was
lijn: witte lakens, onderbroeken, de bramen trillen
door wespen uitgehold aan de struik. je loopt het tuinhuisje in
het raam staat open, jou is sinds jaren de geur
vertrouwd, licht zurig. wat is er niet in de wanden
gekropen: rook en urine, familievloeken. op de grond zie
je donkere vlekken. de stretcher, overeind gezet en tegen
de wand geleund, heeft amper nog veren. wat nu eenmaal blijft
van een goede droom: ananas in de strandstoel gegeten
augustus. een mat licht valt door de haag. dan is
ook deze nacht voorbij, je doet je ogen weer open
… lees meer →
